|
|
As this is my first time ever, getting involved in a web log that is, please forgive uninteresting parts and by all means make me aware of them.
Due to matters of the heart I have moved back to Holland in 2004 from living on Phuket Island, Thailand for the previous 8 years.
As hearts are among the least reliable life support systems and people in general only have one of them, I died July 5th 2005.
Well…….although I really felt like dying, I am slowly getting a grip again and start seeing a tiny spot of light at the end of the tunnel.
As you can see from my profile I am running a small travel agency out in the south of Thailand getting people to enjoy various active outdoor activities such as SCUBA diving, sea kayaking, mountain climbing, jungle (jeep) safaris and such.
Although it has been a horrifying and very sad experience, in which many natives and tourists alike lost their lives, during “our” December 26th tsunami life must go on.
As some of you might have learned, we had huge water problems on the west coast and that did not help business. BUT all is back to “normal” now.
Phuket Island’s main income is out of tourism and so no tourists…….no income.
It has been said many times so one more time want hurt, if you really want to help go and visit Phuket. Stay in their hotels, participate in their daily excursions, go on their live aboard dive safaris, eat in their restaurants and buy your souvenirs.
Okay, so you think that was boring? Well, a guy is aloud to make a living, right?
My story……..
Last living in Holland in the town of Wassenaar, running a fitness center called Aerofit.
Having done that for about 3 years (almost 24/7) I thought it time to move on………
How I got to Scuba diving:
After teaching, the Friday last, aerobics class in Jan. 1992 (in an other fitness center) we all sat at the bar having a drink when one of the class participants complained about business not doing too well at the travel agency he was working at.
We talked some and I got a very good deal traveling to Diani, Kenya at cost price.
One little problem was the flight would be the next Monday and I had no idea of what to expect or do out on a beach somewhere in Africa. In fact I had never before thought of visiting Africa. Grabbed some t-shirts, shorts and got on the way.
Once at Diani I had a really nice hotel including pool and such only this is not my idea of a holiday. I always need to do or explore something. After breakfast and a dip in the pool I started wandering the white powdery beach. I remember how strange it was seeing guards walking the beach carrying riffles in between sun bathing Europeans. Well to get to the point, I stumbled over a sign saying “Scuba introductory course starting NOW”. Bringing back to mind pictures of Jacques Cousteau’s adventures and the frogman from old James Bond movies I though to give it a go. Again, I never considered perusing a scuba license before. Before long they sat me down in a small office like space, and I was watching a video about the first steps into breathing under water. As this holiday hardly costs me a penny I decided to go for it and get my Open Water Scuba license right there. It would set me back some 200 US Dollars but hé, at least I would have a goal in Africa.
It took me 4 days including 2 days out on a boat and actually being submerged into the Indian Ocean. I thought this experience to be unrelated to anything else I had ever experienced before in my life. It became the soul activity of this week, except for a few visits to the “Jungle baby bar” where I drank some beers and got into the “dark African” rhythms (dancing that is for the idea of 1 out of 3 Kenyans being HIV infected did not appeal too much to me). Once back in Holland I browsed around some to find a small dive school in the nearby village of Voorschoten. This couple, who had just enthusiastically started a school in their house, educated me further into the techniques and wonders of the underwater world. Needless to say diving in Holland was not at all what I have experienced in the Indian Ocean of the coast of Kenya. Anyway, I was bitten by the Scuba bug and devoted a holiday to diving. My choice was the Maldives. This was my first intentional leap into the ocean without having an instructor or a known buddy at my site. I do admit being nervous but the excitement won and it became one of the most rewarding holidays I have made so far. In 1992 the coral bleaching had not taken place yet and so I remember the Maldives as an underwater garden of colors and shapes of coral beyond any imagination. Of course the fish as well but I have been told they are still there for anyone to see. While being on a safari Dhoni, cruising the north Male atoll and diving when ever you felt like it, I decided to become a Dive Master myself to be able to show others, in a safe and pleasant way, the wonders of the Oceans. I have worked as a dive guide on Curaçao (one of the Dutch Antilles), east coast Malaysia, Bali (Indonesia) and needless to say all possible sites of the west coast of Thailand (including Similan and Myanmar former Burma).
Okay, now you know how I got into Scuba diving.
Going to Thailand:
As decided I left Holland to try my luck in the sun, Thailand. At the time my sister and her boyfriend got an offer to buy a small bar/restaurant in center Patong and asked me to join them and help set up the business. It was September 1995 and so we still had about two months before high season would kick in. It soon became clear that being in Thailand holding a tourist visa and working was not the best of ideas and so we decided it best for me to work away from the watchful eyes of immigration. The only option was being out on a boat, dive guiding. So I went off living on boats for the better of the next two seasons being on shore for 2 or 3 days every 2 months.
Have to go now but will continue soon (please let me know your findings).
Due to matters of the heart I have moved back to Holland in 2004 from living on Phuket Island, Thailand for the previous 8 years.
As hearts are among the least reliable life support systems and people in general only have one of them, I died July 5th 2005.
Well…….although I really felt like dying, I am slowly getting a grip again and start seeing a tiny spot of light at the end of the tunnel.
As you can see from my profile I am running a small travel agency out in the south of Thailand getting people to enjoy various active outdoor activities such as SCUBA diving, sea kayaking, mountain climbing, jungle (jeep) safaris and such.
Although it has been a horrifying and very sad experience, in which many natives and tourists alike lost their lives, during “our” December 26th tsunami life must go on.
As some of you might have learned, we had huge water problems on the west coast and that did not help business. BUT all is back to “normal” now.
Phuket Island’s main income is out of tourism and so no tourists…….no income.
It has been said many times so one more time want hurt, if you really want to help go and visit Phuket. Stay in their hotels, participate in their daily excursions, go on their live aboard dive safaris, eat in their restaurants and buy your souvenirs.
Okay, so you think that was boring? Well, a guy is aloud to make a living, right?
My story……..
Last living in Holland in the town of Wassenaar, running a fitness center called Aerofit.
Having done that for about 3 years (almost 24/7) I thought it time to move on………
How I got to Scuba diving:
After teaching, the Friday last, aerobics class in Jan. 1992 (in an other fitness center) we all sat at the bar having a drink when one of the class participants complained about business not doing too well at the travel agency he was working at.
We talked some and I got a very good deal traveling to Diani, Kenya at cost price.
One little problem was the flight would be the next Monday and I had no idea of what to expect or do out on a beach somewhere in Africa. In fact I had never before thought of visiting Africa. Grabbed some t-shirts, shorts and got on the way.
Once at Diani I had a really nice hotel including pool and such only this is not my idea of a holiday. I always need to do or explore something. After breakfast and a dip in the pool I started wandering the white powdery beach. I remember how strange it was seeing guards walking the beach carrying riffles in between sun bathing Europeans. Well to get to the point, I stumbled over a sign saying “Scuba introductory course starting NOW”. Bringing back to mind pictures of Jacques Cousteau’s adventures and the frogman from old James Bond movies I though to give it a go. Again, I never considered perusing a scuba license before. Before long they sat me down in a small office like space, and I was watching a video about the first steps into breathing under water. As this holiday hardly costs me a penny I decided to go for it and get my Open Water Scuba license right there. It would set me back some 200 US Dollars but hé, at least I would have a goal in Africa.
It took me 4 days including 2 days out on a boat and actually being submerged into the Indian Ocean. I thought this experience to be unrelated to anything else I had ever experienced before in my life. It became the soul activity of this week, except for a few visits to the “Jungle baby bar” where I drank some beers and got into the “dark African” rhythms (dancing that is for the idea of 1 out of 3 Kenyans being HIV infected did not appeal too much to me). Once back in Holland I browsed around some to find a small dive school in the nearby village of Voorschoten. This couple, who had just enthusiastically started a school in their house, educated me further into the techniques and wonders of the underwater world. Needless to say diving in Holland was not at all what I have experienced in the Indian Ocean of the coast of Kenya. Anyway, I was bitten by the Scuba bug and devoted a holiday to diving. My choice was the Maldives. This was my first intentional leap into the ocean without having an instructor or a known buddy at my site. I do admit being nervous but the excitement won and it became one of the most rewarding holidays I have made so far. In 1992 the coral bleaching had not taken place yet and so I remember the Maldives as an underwater garden of colors and shapes of coral beyond any imagination. Of course the fish as well but I have been told they are still there for anyone to see. While being on a safari Dhoni, cruising the north Male atoll and diving when ever you felt like it, I decided to become a Dive Master myself to be able to show others, in a safe and pleasant way, the wonders of the Oceans. I have worked as a dive guide on Curaçao (one of the Dutch Antilles), east coast Malaysia, Bali (Indonesia) and needless to say all possible sites of the west coast of Thailand (including Similan and Myanmar former Burma).
Okay, now you know how I got into Scuba diving.
Going to Thailand:
As decided I left Holland to try my luck in the sun, Thailand. At the time my sister and her boyfriend got an offer to buy a small bar/restaurant in center Patong and asked me to join them and help set up the business. It was September 1995 and so we still had about two months before high season would kick in. It soon became clear that being in Thailand holding a tourist visa and working was not the best of ideas and so we decided it best for me to work away from the watchful eyes of immigration. The only option was being out on a boat, dive guiding. So I went off living on boats for the better of the next two seasons being on shore for 2 or 3 days every 2 months.
Have to go now but will continue soon (please let me know your findings).
Favorite blogs
Links
Learning all the time.
life should be lived to the full.
2 Jan, 16:30
Het lege, inmidels kille, huis sluit ik achter me. Draai de voordeur op slot. Kijk nog een laatste keer naar de gevel van de woning waar voor mij het Nederlandse leven weer zou gaan moeten beginnen maar helaas, het mocht niet zo zijn.
Het is de eerste Kerstdag en met de laatste lading huiswaar in de auto zet ik koers naar De Lier waar ik bij mijn zus de dag zal doorbrengen.
De weg is erg leeg, iedereen slaapt waarschijnlijk uit of heeft met de hele familie Kerstontbijt.
De sneeuw van zaterdag is nog maar nauwelijks aanwezig en vredwijnd snel in de ochtendzon.
Na een uurtje rij ik de straat van m'n zus in en verheug me op wat komen gaat.
Binnen staat de mooie grote Kerstboom met haar ballen en lampjes en het ruikt naar koffie.
De dag gaat voort en in de avond wordt de tafel gedekt.
Mijn neef is ook thuis en er blijft een vriend van hem eten, het wordt een gezellige boel met gans, konijn, bier en wijn.
Het eten zit er nauwelijks in of de boel wordt afgeruimd, tafel schoongemaakt en de kaarten komen op tafel.
Een echte Hollandse Kerst met veel eten, drinken en spelletjes.
Het kaarten gaat lang door en rond 2 uur ga ik slapen want morgen wordt een lange dag.
Om iets voor 8 uur rijden we naar Schiphol.
Mijn zus zet me af en na een knuffel loop ik, na nog even om te kijken, de luchthaven in en zij rijdt weg.
Het inchecken verloopt snel en in no time sta ik aan de andere kant van de douane.
Loop wat heen en weer maar zie niets van mijn gading en slenter dan langzaam naar de gate.
Na een korte zit begint het boarden en ik zit alleen op een rij van 3, jammer dat dit maar tot Frankfurt is!
In Frankfurt heb ik ook even de tijd om wat rond te lopen, spuit het nieuwe luchtje van Armani op en slenter verder.
De wachttijd versterkt ook hier snel en voor ik het weet ben ik weer aan het boarden op Thai Airlines.
Gelukkig zit ik aan het gangpad maar helaas direct naast een catering hok.
"Dat wordt weinig slapen", denk ik, dan komt er een Duitser met Thaise vrouw en baby pal voor me zitten......"dat wordt helemaal niet slapen"!
Nog een Thaise met baby 3 rijen achter me en het is compleet, oh wacht, naast mij zit een oudere Nederlander die doof is aan het oor waarmee hij naar mij toe zit.
De start is een uur later i.v.m. het de-icen van het toestel.
Het is wel een mooie nieuwe kist, oogt erg breed en alles glimt je tegemoet, ook de stoellen zitten super.
Met het avondeten drink ik 2 glazen witte wijn en wanneer de boel afgeruimd is vraag ik maar een blikje bier.
De keuze is tussen Heineken of Thais bier, "waar is die mooie tijd toch dat je overal Carlsberg kreeg"?
Ik zie alle films en drink nog 2 blikjes en dan is het alweer tijd voor het ontbijt.
Rond 7:30 uur loop ik door costums, krijg m'n 3 maanden stempel en haal mijn koffers van de band.
International uit en met de escalator naar de 3de verdieping om een vlucht naar Phuket te regelen.
1-2 Go vliegt alleen nog vanaf Don Muang, Air Asia zit vol, Nok Air pas om 13:00 uur dus maar bij Thai op de wachtlijst van 11:00 uur.
Er zit niets anders op dan te wachten en dat doe ik bij Starbucks, 1 verdieping lager.
De bangkok Post heb ik helemaal uit en de medium latte is op wanneer ik rond 10:30 bij de counter aankom.
Er is plek vrij en ik ga betalen, wel prijzig maar in elk geval redelijk op tijd.
Ik bel Pim op Phuket dat ik de vlucht heb van 11 uur en dus rond 12:15 op Phuket International sta.
Hij komt me halen, dat is altijd lekker want om na zo'n vlucht nog met een taxi te moeten is vaak erg vermoeiend.
In Kamala aangekomen wissel ik de wacht met Jeaninne die vanavond weer vertrekt.
Ik ben kapot en mijn rug voel ik ook weer, 3 uur later, na een heerlijke douche, lig ik in dromenland.
In de nacht wordt ik rond 1:30 uur wakker omdat Pim thuiskomt en drink nog een glas wijn met hem.
Tegen 12en wordt ik weer wakker en de dag is al half voorbij, Kerst 2007 trouwens ook, maar ik ben weer in Azie.
Het is de eerste Kerstdag en met de laatste lading huiswaar in de auto zet ik koers naar De Lier waar ik bij mijn zus de dag zal doorbrengen.
De weg is erg leeg, iedereen slaapt waarschijnlijk uit of heeft met de hele familie Kerstontbijt.
De sneeuw van zaterdag is nog maar nauwelijks aanwezig en vredwijnd snel in de ochtendzon.
Na een uurtje rij ik de straat van m'n zus in en verheug me op wat komen gaat.
Binnen staat de mooie grote Kerstboom met haar ballen en lampjes en het ruikt naar koffie.
De dag gaat voort en in de avond wordt de tafel gedekt.
Mijn neef is ook thuis en er blijft een vriend van hem eten, het wordt een gezellige boel met gans, konijn, bier en wijn.
Het eten zit er nauwelijks in of de boel wordt afgeruimd, tafel schoongemaakt en de kaarten komen op tafel.
Een echte Hollandse Kerst met veel eten, drinken en spelletjes.
Het kaarten gaat lang door en rond 2 uur ga ik slapen want morgen wordt een lange dag.
Om iets voor 8 uur rijden we naar Schiphol.
Mijn zus zet me af en na een knuffel loop ik, na nog even om te kijken, de luchthaven in en zij rijdt weg.
Het inchecken verloopt snel en in no time sta ik aan de andere kant van de douane.
Loop wat heen en weer maar zie niets van mijn gading en slenter dan langzaam naar de gate.
Na een korte zit begint het boarden en ik zit alleen op een rij van 3, jammer dat dit maar tot Frankfurt is!
In Frankfurt heb ik ook even de tijd om wat rond te lopen, spuit het nieuwe luchtje van Armani op en slenter verder.
De wachttijd versterkt ook hier snel en voor ik het weet ben ik weer aan het boarden op Thai Airlines.
Gelukkig zit ik aan het gangpad maar helaas direct naast een catering hok.
"Dat wordt weinig slapen", denk ik, dan komt er een Duitser met Thaise vrouw en baby pal voor me zitten......"dat wordt helemaal niet slapen"!
Nog een Thaise met baby 3 rijen achter me en het is compleet, oh wacht, naast mij zit een oudere Nederlander die doof is aan het oor waarmee hij naar mij toe zit.
De start is een uur later i.v.m. het de-icen van het toestel.
Het is wel een mooie nieuwe kist, oogt erg breed en alles glimt je tegemoet, ook de stoellen zitten super.
Met het avondeten drink ik 2 glazen witte wijn en wanneer de boel afgeruimd is vraag ik maar een blikje bier.
De keuze is tussen Heineken of Thais bier, "waar is die mooie tijd toch dat je overal Carlsberg kreeg"?
Ik zie alle films en drink nog 2 blikjes en dan is het alweer tijd voor het ontbijt.
Rond 7:30 uur loop ik door costums, krijg m'n 3 maanden stempel en haal mijn koffers van de band.
International uit en met de escalator naar de 3de verdieping om een vlucht naar Phuket te regelen.
1-2 Go vliegt alleen nog vanaf Don Muang, Air Asia zit vol, Nok Air pas om 13:00 uur dus maar bij Thai op de wachtlijst van 11:00 uur.
Er zit niets anders op dan te wachten en dat doe ik bij Starbucks, 1 verdieping lager.
De bangkok Post heb ik helemaal uit en de medium latte is op wanneer ik rond 10:30 bij de counter aankom.
Er is plek vrij en ik ga betalen, wel prijzig maar in elk geval redelijk op tijd.
Ik bel Pim op Phuket dat ik de vlucht heb van 11 uur en dus rond 12:15 op Phuket International sta.
Hij komt me halen, dat is altijd lekker want om na zo'n vlucht nog met een taxi te moeten is vaak erg vermoeiend.
In Kamala aangekomen wissel ik de wacht met Jeaninne die vanavond weer vertrekt.
Ik ben kapot en mijn rug voel ik ook weer, 3 uur later, na een heerlijke douche, lig ik in dromenland.
In de nacht wordt ik rond 1:30 uur wakker omdat Pim thuiskomt en drink nog een glas wijn met hem.
Tegen 12en wordt ik weer wakker en de dag is al half voorbij, Kerst 2007 trouwens ook, maar ik ben weer in Azie.
3 comment(s)
More...
23 Dec, 00:01
Woensdag ochtend en ik rij door Blaricum.
De mist, van de nacht ervoor, is neergeslagen en bevroren op de bomen en struiken.
Het landschap, de heide en de bomen zien er maagdelijk wit uit vroeg in de ochtend.
Mijn laatste weekje werken bij De Tafelberg en het is druk deze week.
Allemaal bedrijven voor een Kerst borrel of Kerst lunch, gezellige drukte!
s'-Avonds wanneer ik terug rij naar Hilversum, de deur open doe en in het lege huis naar binnen stap is het koud, kil en stil.
Geen TV meer, geen radio alleen de note book en een matrasje in het midden van de woonkamer.
Het is dié tijd van het jaar weer dat je in het donker de deur uitgaat en ook in het donker weer terugkomt.
Wel heb ik nog wat kaarsjes en deze maken het toch weer een thuis.
Eten koken, en bij het ontbreken van tafels en stoellen, zittend op de grond, het bordje op je knieen en dan nog even de computer aan.
Op het Internet de leuke Motown hyve gevonden en ik luister nog even naar wat oude bekende soft soul nummers.
Nog 4 nachten hier, de laatste zaken inpakken en bij vergeten dingetjes in gedachten, even wegdromen, herinneringen ophalen en dan maar gauw in de verhuisdoos.
Foto's van Pa & Ma op een Jeep ergens op Billiton, meer dan 50 jaar geleden.
Mijn knuffelbeer, totaal versleten.
Een dekbedovertrek waar ik voor het eerst weer onder sliep, ook op de grond in een flatje ergens in Amsterdam, na jaren in de tropen te hebben gewoond.
Oh, de schilderijen moet ik ook niet vergeten mee te nemen.
Donderdag ochtend is de heide zo mogelijk nog mooier.
Weer gezellig druk op het werk en we zetten aan het einde van de dag de boel klaar voor twee partijen die avond.
Bij de laatste tafel ga ik nog even door mijn rug.
Deze avond komt van het inpakken niets meer, ik ben blij dat ik de trap op kom.
s'-Avonds doet het liggen op het dunne matrasje van de bank op de grong mij goed.
Vrijdag ochtend echter zo stijf als een plank.
Bijna 20 minuten heb ik nodig om van de matras onder de douche te komen en geloof me, zo groot was ik niet behuisd.
Om half negen een afspraak op het gemeentehuis om mijn rijbewijs op te halen.
Om 09:00 uur weer bij de Tafelberg waar ik maar achter de bar de drankjes sta klaar te maken omdat ik niet goed bewegen kan.
Tegen 12 uur komt er versterking en geef ik de pijp aan Maarten.
In Hilversum aangekomen neem ik een diclofinac en ga op mijn matrasje liggen en val in slaap.
Om 18:00 uur wordt ik wakker, werk wat op de computer en ga de keuken in om wat te eten te maken.
Shit, niet bij de supermarkt geweest en alleen nog 2 bruine boterhammen in de vriezer.
Gelukkig nog wat bananen ook dus van de honger kom ik niet om.
Na 2 grote mokken thee val ik rond 22:00 uur weer in slaap.
De wekker gaat om 8 uur, want ik moét om 10 uur bij de Tafelberg zijn om afscheid te nemen van mijn loopclubje IRR.
Het heeft gesneeuwd en rijdend langs de heide valt het me op hoeveel deze witte wereld lijkt op het landschap na de vulkaanuitbarsting van de Gunung Merapi op Java ergens in 1994.
De zon staat haar best te doen de bomen in het licht te zetten en ik vervloek mezelf dat ik geen fototoestel bij me heb.
Het afscheid van de lopers is warm en gezellig zoals eigenlijk elke zaterdag met dit clubje.
Ook zeg ik gedag aan 2 dames die ook vaak hun rondje Tafelberg lopen en er toevallig nu ook zijn.
Het was de laatste dag bij het restaurant.
In de middag weer wat spulletjes, zo goed en zo kwaad als het ging, in de auto gezet en deze weggebracht.
Vanavond slaap ik bij mijn zus waar een Kerstboom staat en mensen zijn.
Morgen weer naar Hilversum voor de schilderijen, 3 gekke kippen (zoals we die noemden) een inkt tekening en een schilderij dat van mijn ouders dat ik me al herinner vanaf het moment dat ik me wat herinner.
Dan de keuken spulletjes nog inpakken en de sleutel in een enveloppe bij Local Home in de brievenbus doen.
Niet vergeten de huisbaas en de beneden buuf gedag te zeggen en een gezellige Kerst en een gezond nieuw jaar te wensen.
Het was een tijd vol up's en down's in Hilversum, drukke dagen op het werk en hele stille avonden thuis.
Lekker hardlopen op de heide en met blessures wakker liggen op bed.
Leuke hardloop vrienden en vriendinnen ontmoet en alleen een biertje gaan drinken in de kroeg op de hoek.
Gedwongen te leren koken, waar ik plezier in gevonden heb, en dan weer eens vergeten inkopen te doen.
Gezelligheid met de meiden in Amsterdam en Breskens.
Van alles weer wat.
Maar het is weer even mooi geweest, het weer speelt niet meer mee maar de rug wordt alweer wat beter.
Nog een paar dagen, tsunami dag zit ik in de lucht en denk aan jullie allemaal die gezellig 2de Kerstdag vieren.
Het gaat jullie goed en wellicht tot een volgende zomer.
Met oud en nieuw sta ik met de voetjes in de Andamanse zee op Surin beach en denk weer aan jullie allemaal. Misschien, wanneer ik voldoende op heb, bel ik deze of gene nog even.
Vrolijke Kerst en een gezond, liefdevol en gelukkig 2008
De mist, van de nacht ervoor, is neergeslagen en bevroren op de bomen en struiken.
Het landschap, de heide en de bomen zien er maagdelijk wit uit vroeg in de ochtend.
Mijn laatste weekje werken bij De Tafelberg en het is druk deze week.
Allemaal bedrijven voor een Kerst borrel of Kerst lunch, gezellige drukte!
s'-Avonds wanneer ik terug rij naar Hilversum, de deur open doe en in het lege huis naar binnen stap is het koud, kil en stil.
Geen TV meer, geen radio alleen de note book en een matrasje in het midden van de woonkamer.
Het is dié tijd van het jaar weer dat je in het donker de deur uitgaat en ook in het donker weer terugkomt.
Wel heb ik nog wat kaarsjes en deze maken het toch weer een thuis.
Eten koken, en bij het ontbreken van tafels en stoellen, zittend op de grond, het bordje op je knieen en dan nog even de computer aan.
Op het Internet de leuke Motown hyve gevonden en ik luister nog even naar wat oude bekende soft soul nummers.
Nog 4 nachten hier, de laatste zaken inpakken en bij vergeten dingetjes in gedachten, even wegdromen, herinneringen ophalen en dan maar gauw in de verhuisdoos.
Foto's van Pa & Ma op een Jeep ergens op Billiton, meer dan 50 jaar geleden.
Mijn knuffelbeer, totaal versleten.
Een dekbedovertrek waar ik voor het eerst weer onder sliep, ook op de grond in een flatje ergens in Amsterdam, na jaren in de tropen te hebben gewoond.
Oh, de schilderijen moet ik ook niet vergeten mee te nemen.
Donderdag ochtend is de heide zo mogelijk nog mooier.
Weer gezellig druk op het werk en we zetten aan het einde van de dag de boel klaar voor twee partijen die avond.
Bij de laatste tafel ga ik nog even door mijn rug.
Deze avond komt van het inpakken niets meer, ik ben blij dat ik de trap op kom.
s'-Avonds doet het liggen op het dunne matrasje van de bank op de grong mij goed.
Vrijdag ochtend echter zo stijf als een plank.
Bijna 20 minuten heb ik nodig om van de matras onder de douche te komen en geloof me, zo groot was ik niet behuisd.
Om half negen een afspraak op het gemeentehuis om mijn rijbewijs op te halen.
Om 09:00 uur weer bij de Tafelberg waar ik maar achter de bar de drankjes sta klaar te maken omdat ik niet goed bewegen kan.
Tegen 12 uur komt er versterking en geef ik de pijp aan Maarten.
In Hilversum aangekomen neem ik een diclofinac en ga op mijn matrasje liggen en val in slaap.
Om 18:00 uur wordt ik wakker, werk wat op de computer en ga de keuken in om wat te eten te maken.
Shit, niet bij de supermarkt geweest en alleen nog 2 bruine boterhammen in de vriezer.
Gelukkig nog wat bananen ook dus van de honger kom ik niet om.
Na 2 grote mokken thee val ik rond 22:00 uur weer in slaap.
De wekker gaat om 8 uur, want ik moét om 10 uur bij de Tafelberg zijn om afscheid te nemen van mijn loopclubje IRR.
Het heeft gesneeuwd en rijdend langs de heide valt het me op hoeveel deze witte wereld lijkt op het landschap na de vulkaanuitbarsting van de Gunung Merapi op Java ergens in 1994.
De zon staat haar best te doen de bomen in het licht te zetten en ik vervloek mezelf dat ik geen fototoestel bij me heb.
Het afscheid van de lopers is warm en gezellig zoals eigenlijk elke zaterdag met dit clubje.
Ook zeg ik gedag aan 2 dames die ook vaak hun rondje Tafelberg lopen en er toevallig nu ook zijn.
Het was de laatste dag bij het restaurant.
In de middag weer wat spulletjes, zo goed en zo kwaad als het ging, in de auto gezet en deze weggebracht.
Vanavond slaap ik bij mijn zus waar een Kerstboom staat en mensen zijn.
Morgen weer naar Hilversum voor de schilderijen, 3 gekke kippen (zoals we die noemden) een inkt tekening en een schilderij dat van mijn ouders dat ik me al herinner vanaf het moment dat ik me wat herinner.
Dan de keuken spulletjes nog inpakken en de sleutel in een enveloppe bij Local Home in de brievenbus doen.
Niet vergeten de huisbaas en de beneden buuf gedag te zeggen en een gezellige Kerst en een gezond nieuw jaar te wensen.
Het was een tijd vol up's en down's in Hilversum, drukke dagen op het werk en hele stille avonden thuis.
Lekker hardlopen op de heide en met blessures wakker liggen op bed.
Leuke hardloop vrienden en vriendinnen ontmoet en alleen een biertje gaan drinken in de kroeg op de hoek.
Gedwongen te leren koken, waar ik plezier in gevonden heb, en dan weer eens vergeten inkopen te doen.
Gezelligheid met de meiden in Amsterdam en Breskens.
Van alles weer wat.
Maar het is weer even mooi geweest, het weer speelt niet meer mee maar de rug wordt alweer wat beter.
Nog een paar dagen, tsunami dag zit ik in de lucht en denk aan jullie allemaal die gezellig 2de Kerstdag vieren.
Het gaat jullie goed en wellicht tot een volgende zomer.
Met oud en nieuw sta ik met de voetjes in de Andamanse zee op Surin beach en denk weer aan jullie allemaal. Misschien, wanneer ik voldoende op heb, bel ik deze of gene nog even.
Vrolijke Kerst en een gezond, liefdevol en gelukkig 2008
8 Sep, 14:34
Loop crazy 
Het lopen in deze prachtige omgeving in 't Gooi is helemaal geen straf. s'-Ochtends vroeg over de Westerheide kom ik regelmatig reetjes tegen
(ik bedoel die beestjes op 4 poten, voor alle duidelijkheid), er lopen Schotse hooglanders te grazen en wanneer de heide in bloei staat waan ik me in een paarse oceaan. Toch loopt het "anders" wanneer ik ergens voor train.
Met mijn vaste doordeweekse loop maat Rob, en met Marion en Claudi van de zaterdag ochtend IRR ploeg hebben we ons opgegeven voor de 7Heuvelenloop (www.zevenheuvelenloop.nl) rond Nijmegen de 18de november 2007. Mijn trainingen bestaan de laatste weken uit -maandag rust
-dinsdag ochtend (vaak met Rob en David) de rode paaltjes route over de Zuiderheide (tussen Hilversum en de A1) van ca. 6 km door bos, over fietspaden en een stuk zandduin
,
-woensdag (solo) een rustige duurloop tussen de 10 en 13 km
,
-donderdag ochtend (Rob & David) over de Tafelberg heide bij Blaricum,
-vrijdag avond een rondje vanuit Hilversum naar La Place, rechts af naar 't Bluk en over de heide (fietspad) terug (7 km),
-zaterdag ochtend vaste prik, met de loopgroep IRR (www.improverunning.nl) vanaf restaurant De Tafelberg in Blaricum (www.tafelberg.nl) meestal een duurloop met intervallen/piramides over heide, fietspaden, bossen en soms een stukje asfalt,
-zondag ochtend vanaf La Place, Laren, een rustige duurloop over de Westerheide met name om de "nieuwe" lopers/sters te leren kennen en tevens een herstel training na de vaak zware intervallen van zaterdag.
Eenmaal ingeschreven voor de 7Heuvelenloop gaat het trainen toch, onbewust, fanatieker. Ook heb ik meer "zin" in andere, tussenliggende, lopen. Zodoende ook ingeschreven voor de bridge to bridge loop van 10 mijl rond Arnhem (www.bridgetobridge.nl) op zondag 9 september (volbracht in 1:16:47) en denk ik er sterk aan om me ook voor de Bergrace by night op te geven voor de 12,6 km (www.bergrace.nl). Op zaterdag 29 september doet de IRR haar club kampioenschappen in de Wolfskamer in Huizen (www.avzuidwal.nl) waar ik bij wil zijn, afstand is 10 km. Daarnaast heb ik plannen om met een aantal lopers van de IRR in estafette vorm mee te gaan doen met de Bosmarathon rond Soest waarbij 4 lopers elk 10,5 km moeten volbrengen (www.bosmarathon.nl).
Hoewel bij mij de nadruk ligt op het meedoen en niet zo zeer op het "neerzetten" van tijden ligt dat voor een estafette natuurlijk wel even anders. Andere deelnemers van onze ploeg zullen nl. wel willen "presteren". Mmmmm daar moet ik het dan ook nog wel even over hebben.
Leuk, vind ik het, om "nieuwe" lopers/sters te ontmoeten die zich aansluiten bij onze GooiLoopZooi club (voor hyvers zie www.glz06.hyves.net) en meelopen wanneer ze kunnen. Het blijft "lekkerder" trainen met z'n 2tjes of een klein groepje dan alleen.
Het is hier in de omgeving een waar hardlopers paradijs, zoveel routes, zoveel verschillende terreinen en zo weinig "last" van auto's, fietsers, scooters of de anders zo vaak gehoorde klachten in Nederland. Niet te vergeten natuurlijk de vele mogelijkheden om na het trainen een kopje koffie/thee te drinken en lekker even na te kletsen en dan ……………… gaat ieder zijns weegs.
Het lopen in deze prachtige omgeving in 't Gooi is helemaal geen straf. s'-Ochtends vroeg over de Westerheide kom ik regelmatig reetjes tegen
(ik bedoel die beestjes op 4 poten, voor alle duidelijkheid), er lopen Schotse hooglanders te grazen en wanneer de heide in bloei staat waan ik me in een paarse oceaan. Toch loopt het "anders" wanneer ik ergens voor train.
Met mijn vaste doordeweekse loop maat Rob, en met Marion en Claudi van de zaterdag ochtend IRR ploeg hebben we ons opgegeven voor de 7Heuvelenloop (www.zevenheuvelenloop.nl) rond Nijmegen de 18de november 2007. Mijn trainingen bestaan de laatste weken uit -maandag rust
-dinsdag ochtend (vaak met Rob en David) de rode paaltjes route over de Zuiderheide (tussen Hilversum en de A1) van ca. 6 km door bos, over fietspaden en een stuk zandduin
,
-woensdag (solo) een rustige duurloop tussen de 10 en 13 km
,
-donderdag ochtend (Rob & David) over de Tafelberg heide bij Blaricum,
-vrijdag avond een rondje vanuit Hilversum naar La Place, rechts af naar 't Bluk en over de heide (fietspad) terug (7 km),
-zaterdag ochtend vaste prik, met de loopgroep IRR (www.improverunning.nl) vanaf restaurant De Tafelberg in Blaricum (www.tafelberg.nl) meestal een duurloop met intervallen/piramides over heide, fietspaden, bossen en soms een stukje asfalt,
-zondag ochtend vanaf La Place, Laren, een rustige duurloop over de Westerheide met name om de "nieuwe" lopers/sters te leren kennen en tevens een herstel training na de vaak zware intervallen van zaterdag.
Eenmaal ingeschreven voor de 7Heuvelenloop gaat het trainen toch, onbewust, fanatieker. Ook heb ik meer "zin" in andere, tussenliggende, lopen. Zodoende ook ingeschreven voor de bridge to bridge loop van 10 mijl rond Arnhem (www.bridgetobridge.nl) op zondag 9 september (volbracht in 1:16:47) en denk ik er sterk aan om me ook voor de Bergrace by night op te geven voor de 12,6 km (www.bergrace.nl). Op zaterdag 29 september doet de IRR haar club kampioenschappen in de Wolfskamer in Huizen (www.avzuidwal.nl) waar ik bij wil zijn, afstand is 10 km. Daarnaast heb ik plannen om met een aantal lopers van de IRR in estafette vorm mee te gaan doen met de Bosmarathon rond Soest waarbij 4 lopers elk 10,5 km moeten volbrengen (www.bosmarathon.nl).
Hoewel bij mij de nadruk ligt op het meedoen en niet zo zeer op het "neerzetten" van tijden ligt dat voor een estafette natuurlijk wel even anders. Andere deelnemers van onze ploeg zullen nl. wel willen "presteren". Mmmmm daar moet ik het dan ook nog wel even over hebben.
Leuk, vind ik het, om "nieuwe" lopers/sters te ontmoeten die zich aansluiten bij onze GooiLoopZooi club (voor hyvers zie www.glz06.hyves.net) en meelopen wanneer ze kunnen. Het blijft "lekkerder" trainen met z'n 2tjes of een klein groepje dan alleen.
Het is hier in de omgeving een waar hardlopers paradijs, zoveel routes, zoveel verschillende terreinen en zo weinig "last" van auto's, fietsers, scooters of de anders zo vaak gehoorde klachten in Nederland. Niet te vergeten natuurlijk de vele mogelijkheden om na het trainen een kopje koffie/thee te drinken en lekker even na te kletsen en dan ……………… gaat ieder zijns weegs.
25 Jul, 17:48
Voor de dive freaks onder ons (die daar ook nog eens een budget voor hebben) hier volgen een paar zeer interessante trips welke alleen een happy few zullen maken. Niet alleen vanwege de prijs maar zeker ook omdat er maar een zeer beperkt aantal plaatsen is.
Adventure Expeditie: De meeste mensen hebben er zelfs nog nooit van gehoord, de Andaman en Nicobar eilanden. Ze behoren toe aan India en zijn pas een jaar of 5 beperkt "vrij" voor toerisme. Sinds ongeveer 3 jaar zijn er een klein aantal schepen dat vanuit Phuket, Thailand duik expedities onderneemt, de meest bekende (en duurste) is de Ocean Rover. In 2008 komen daar een aantal trips bij van een zijljacht en een stalen live aboard. Zonder uitzondering vertrekken ze allemaal vanaf Port Blair dat te bereiken is via Kolkata (Calcutta) of Chennai (Madras) in India en misschien dan ook weer via Bangkok. Het zeiljacht doet de trips uitsluitend als charters terwijl de andere 2 schepen een vast aantal data varen. De Andaman archipel bestaat uit ca. 500 eilandjes waarvan maar 26 bewoond zijn. Het onderwaterleven bestaat uit alles wat je in de Indische oceaan tegenkomt maar dan 10x zo veel. Men zegt dan ook dat je hier duikt in een "vis soep". Gewoon omdat dit gebied nog haast geen toeristen en duik industrie kent. Hier heb je dus echt nog de mogelijkheid om als eerste duiker/ster ter wereld op een duiklocatie te water te gaan, the final frontier! Prijzen voor een 10 dagen en 11 nachten duiksafari zijn er vanaf US$ 3.490 (Euro 2.550). De eerste mogelijkheid is vertrek de 6de april 2008.
Dé top bestemming van Indonesië: Een aantal professionele live-a-board schepen vanuit Phuket, Thailand ondernemen duiksafari's rond Komodo vanuit Bali en Bima. Vanaf 7 juni 2008 starten de trips weer vanaf Benoa, Bali, 6 dagen en 7 nachten in de mooiste duikgebieden van Indonesië vanaf US$ 2.190 (Euro 1.590) per persoon.
Nog een bijzondere bestemming is de Mergui archipel in Myanmar (Birma). Hier worden nog elk seizoen nieuwe vissen, naaktslakken, koralen en ander marine leven gevonden. Ook zijn er nog nieuwe duikstekken te ontdekken. De duiksafari's beginnen ongeveer midden november 2007 en prijzen zijn vanaf Euro 1.580 voor een 8 dagen en 9 nachten trip.
Wat ook nog steeds onveranderd interessant blijf gewoon om haar diversiteit aan duiken en je nooit weet wat je tegen zal komen zijn de Similan eilanden aan de westkust van Thailand. Gebruikelijk zijn de 4 dagen en nachten trips vanaf Phuket of Tab Lamu. Een goede boot met internationale veiligheidsstandaarden kost ca. US$ 650 (Euro 470) per persoon. De trips vertrekken vanaf begin november 2007.
Op de meeste boten is ook Nitrox beschikbaar. De genoemde (vanaf) prijzen zijn allemaal exclusief duikuitrusting huur, benodigde visa, National Park en haven gelden. Inclusief full board, transfer van en naar de boot (vraag vanaf waar) professionele duikgidsen en zon.
Any English speaking/reading visitors please contact blog poster for any information concerning above trips and or destinations.
Adventure Expeditie: De meeste mensen hebben er zelfs nog nooit van gehoord, de Andaman en Nicobar eilanden. Ze behoren toe aan India en zijn pas een jaar of 5 beperkt "vrij" voor toerisme. Sinds ongeveer 3 jaar zijn er een klein aantal schepen dat vanuit Phuket, Thailand duik expedities onderneemt, de meest bekende (en duurste) is de Ocean Rover. In 2008 komen daar een aantal trips bij van een zijljacht en een stalen live aboard. Zonder uitzondering vertrekken ze allemaal vanaf Port Blair dat te bereiken is via Kolkata (Calcutta) of Chennai (Madras) in India en misschien dan ook weer via Bangkok. Het zeiljacht doet de trips uitsluitend als charters terwijl de andere 2 schepen een vast aantal data varen. De Andaman archipel bestaat uit ca. 500 eilandjes waarvan maar 26 bewoond zijn. Het onderwaterleven bestaat uit alles wat je in de Indische oceaan tegenkomt maar dan 10x zo veel. Men zegt dan ook dat je hier duikt in een "vis soep". Gewoon omdat dit gebied nog haast geen toeristen en duik industrie kent. Hier heb je dus echt nog de mogelijkheid om als eerste duiker/ster ter wereld op een duiklocatie te water te gaan, the final frontier! Prijzen voor een 10 dagen en 11 nachten duiksafari zijn er vanaf US$ 3.490 (Euro 2.550). De eerste mogelijkheid is vertrek de 6de april 2008.
Dé top bestemming van Indonesië: Een aantal professionele live-a-board schepen vanuit Phuket, Thailand ondernemen duiksafari's rond Komodo vanuit Bali en Bima. Vanaf 7 juni 2008 starten de trips weer vanaf Benoa, Bali, 6 dagen en 7 nachten in de mooiste duikgebieden van Indonesië vanaf US$ 2.190 (Euro 1.590) per persoon.
Nog een bijzondere bestemming is de Mergui archipel in Myanmar (Birma). Hier worden nog elk seizoen nieuwe vissen, naaktslakken, koralen en ander marine leven gevonden. Ook zijn er nog nieuwe duikstekken te ontdekken. De duiksafari's beginnen ongeveer midden november 2007 en prijzen zijn vanaf Euro 1.580 voor een 8 dagen en 9 nachten trip.
Wat ook nog steeds onveranderd interessant blijf gewoon om haar diversiteit aan duiken en je nooit weet wat je tegen zal komen zijn de Similan eilanden aan de westkust van Thailand. Gebruikelijk zijn de 4 dagen en nachten trips vanaf Phuket of Tab Lamu. Een goede boot met internationale veiligheidsstandaarden kost ca. US$ 650 (Euro 470) per persoon. De trips vertrekken vanaf begin november 2007.
Op de meeste boten is ook Nitrox beschikbaar. De genoemde (vanaf) prijzen zijn allemaal exclusief duikuitrusting huur, benodigde visa, National Park en haven gelden. Inclusief full board, transfer van en naar de boot (vraag vanaf waar) professionele duikgidsen en zon.
Any English speaking/reading visitors please contact blog poster for any information concerning above trips and or destinations.
30 Jun 2007, 19:10
Het is weer bijna zover dat ik weer naar europa mag komen. De laatste dagen is het hier ook gelukkig weer goed weer en hebben we de eerste maand van het regenseizoen naar behoren doorgemaakt, veel regen dus. Aan alle kanten hoor je de toeristen dan ook klagen over de regen en de hoge golven De eerste verdronken toeristen zijn helaas ook alweer bij de statistieken bijgeschreven. Er schijnt dit seizoen een nieuw fenomeen haar intrede te doen nl. er zijn binnen een maand 2 bankovervallen gepleegd door, jawel een Nederlander die enkele uren daarna gepakt is en een andere buitenlander die met 420.000 Thaise Baht nog voortvluchtig is. Never a dull moment!
Na de Nederlandse ambassadeur met mijn aanwezigheid te hebben geëerd heb ik me gisteren de lounge party in The Loft laten welgevallen.
Vandaag was dan ook de, voorlopig laatste, Hash run een zware. Gelukkig was deze niet al te lang en ook redelijk vlak, wel moesten er steeds over het pad liggende bomen worden over geklommen wat het ritme er goed uithaalde. Na de vers getapte Heineken biertjes van de party was het echter een welkome loop. De "circle" heb ik niet afgewacht en ben lekker in 't zonnetje, vermoeid maar voldaan, rustig teruggereden naar Kamala om te douchen en me klaar te maken voor het afscheidseten met Keith en Ta. We hebben op de food market een paar oesters, deep fried inktvis, gebarbecuede garnalen, een deep fried snapper en wat sateemd rice genoten. Na de drinkjes van gisteren maar wat sodawater erbij in plaats van bier. Daarna in de Old Dutch de opbrengst van de vorige dag opgehaald en terug naar huis waar ik nog een gezellig telefoontje van Mounir kreeg. Morgen nog even met mijn motorbike naar de reparateur i.v.m. de voor rem welke spontaan blijft remmen. Volgend seizoen haal ik haar maar eens helemaal uit elkaar om de boel te reviseren. Mag ook wel een keer, 't beesie is al 20 jaar oud. Eens kijken welke leuke kleur ik haar spuiten zal.
Nu rest mij nog de vlucht naar Bangkok de 3de en dan de 4de in de avond naar Zürich en door naar Schiphol. Ik heb ook al weer veel "huiswerk" in de vorm van updates voor de websites, zowel tekst, foto’s en nieuwe onderwerpen. Ook wordt het tijd dat ik www.DuikenThailand.com ga vertalen naar het Engels en Duits, zijn er onder de lezers mensen die hier goed in zijn en het leuk vinden mij hierbij te helpen, hou ik me aanbevolen.
In Bangkok heb ik nog een bezoekje aan een oude vriend en het shoppen voor een paar nieuwe Asics wedstrijd schoenen op het program staan dus dat moet lukken. Tot zover weer vanuit Phuket, Thailand gegroet!
Na de Nederlandse ambassadeur met mijn aanwezigheid te hebben geëerd heb ik me gisteren de lounge party in The Loft laten welgevallen.
Vandaag was dan ook de, voorlopig laatste, Hash run een zware. Gelukkig was deze niet al te lang en ook redelijk vlak, wel moesten er steeds over het pad liggende bomen worden over geklommen wat het ritme er goed uithaalde. Na de vers getapte Heineken biertjes van de party was het echter een welkome loop. De "circle" heb ik niet afgewacht en ben lekker in 't zonnetje, vermoeid maar voldaan, rustig teruggereden naar Kamala om te douchen en me klaar te maken voor het afscheidseten met Keith en Ta. We hebben op de food market een paar oesters, deep fried inktvis, gebarbecuede garnalen, een deep fried snapper en wat sateemd rice genoten. Na de drinkjes van gisteren maar wat sodawater erbij in plaats van bier. Daarna in de Old Dutch de opbrengst van de vorige dag opgehaald en terug naar huis waar ik nog een gezellig telefoontje van Mounir kreeg. Morgen nog even met mijn motorbike naar de reparateur i.v.m. de voor rem welke spontaan blijft remmen. Volgend seizoen haal ik haar maar eens helemaal uit elkaar om de boel te reviseren. Mag ook wel een keer, 't beesie is al 20 jaar oud. Eens kijken welke leuke kleur ik haar spuiten zal.
Nu rest mij nog de vlucht naar Bangkok de 3de en dan de 4de in de avond naar Zürich en door naar Schiphol. Ik heb ook al weer veel "huiswerk" in de vorm van updates voor de websites, zowel tekst, foto’s en nieuwe onderwerpen. Ook wordt het tijd dat ik www.DuikenThailand.com ga vertalen naar het Engels en Duits, zijn er onder de lezers mensen die hier goed in zijn en het leuk vinden mij hierbij te helpen, hou ik me aanbevolen.
In Bangkok heb ik nog een bezoekje aan een oude vriend en het shoppen voor een paar nieuwe Asics wedstrijd schoenen op het program staan dus dat moet lukken. Tot zover weer vanuit Phuket, Thailand gegroet!
15 Jun 2007, 19:10
Het is dan bijna zo ver, a.s. zondag mag ik om 06:00 uur starten voor de 21.097 km. 
Vandaar (vrijdag) mijn nummer (M1610), champion chip en t-shirt opgehaald in het Laguna Beach Resort.
Mijn voorbereidingen zijn niet helemaal volgens plan verlopen door gewrichtsontstekingen, een korte trip naar Bali en een paar dagen in Kuala Lumpur. Ook is het in mei en de eerste helft van juni erg warm geweest en dus blijft alleen de vroege ochtend of tegen zessen in de namiddag over om te lopen. Al met al ben ik erg benieuwd hoe ik het eraf ga brengen, het zal ongetwijfeld zwaar worden maar de omstandigheden zijn voor alle deelnemers gelijk dus zeuren heeft geen zin. Het plan is om er rond 05:00 uur op de scooter heen te rijden en dan het gebeuren maar over me heen te laten komen. Wanneer ik de puf nog heb, schrijf ik mijn belevenissen zondag middag op. Whish me luck !
Okay, het vervolg…… Zaterdag niet veel gedaan, met mijn scooter naar de Thaise wegenbelasting voor een nieuwe sticker en even de krant gelezen in de Old Dutch. Toen naar Gourmet om van de laatste warme maaltijd (Pad Tsiau) te genieten voor race day. Thuis nog wat water gedronken en rond 9 pm naar bed.
Ukky, die zonder ogen geboren is, dacht hier heel anders over en wilde zich eens flink laten gelden deze nacht. Helaas dan ook pas rond 2:30 uur in slaap gevallen en om 4:15 uur liep de wekker af, pffffff. Een "hot oatmeal" gemaakt en onder de douche. Mijn hardloop spullen, korte broek & nieuwe Adidas shirt + nummer, aangetrokken, regenjas erover en onderweg naar Laguna. Hier kwam ik 12 minuten voor de start aan en gelukkig was het droog. Mijn tasje met meegenomen droge kleding afgegeven en ja dan maar wat rekken en strekken om de tijd tot de start te overbruggen. Het viel mij mee hoeveel deelnemers er waren voor de halve marathon, de hele was al een uur eerder van start gegaan. Nou, na door de nodige "last minute" voordringers in het startvak te zijn gepasseerd was het 5…. 4…. 3…. 2…. 1…. START. In de schemering van de ochtend gaat de horde onderweg. Twee minuten in de race, begint het te regenen en dat heeft het tot aan het 10 km mark gedaan in een afwisselende stortbui en motregen. Na het 10 km bord heeft het toen alleen nog gemiezerd. Ik ben rustig van start gegaan en tot de 13/14 km ging het eigenlijk best aardig. Toen kreeg ik het echter zwaar, ik voelde een blaar opkomen onder de muis van mijn linker voet en ook de benen lieten weten dat ze het nu wel genoeg vonden. Doorzetten, Chris, probeer de souplesse loopmethode, lange stappen en armen inzetten. Onderweg moet ik mezelf regelmatig corrigeren omdat ik merk, onbewust, toch steeds mijn schouders op te trekken en mijn pas te verkorten. Om een lang verhaal kort te maken vond ik de laatste 5/6 km heel erg zwaar. Erg blij was ik dan ook de bordjes van "nog 500 meter", "nog 300 meter" enz te zien. Ook het aan de start/finish lijn verzamelde publiek helpt je dan natuurlijk de laatste meters door. Mijn eindtijd is 1:57:40 geworden, geen echte prestatie maar toch voldaan dat ik deze volbracht heb. In de uitslagen ( www.championchip-thailand.com/marathon-results/Phuket2/index2.htm ) stond nog een inschrijving uit The Netherlands, ene Saskia v/d Stap met de verschrikkelijk goede tijd van 1:45:55, gefeliciteerd. Na de loop wordt gratis 15 minuten massage aangeboden waar ik gretig gebruik van maak. Ook de overvloedige hoeveelheid Gatorate is van harte welkom. Na mijn droge spullen te hebben opgehaald cheer ik nog een uur de binnenkomers aan en rij dan weer, nog steeds in de regen, naar huis. Hier voor het eerst de mooie "plak" bekeken, gedoucht en wat gegeten. Nu, 10 uur na de race, is de stijfheid weer uit de benen en zit ik me te bedenken waar ik zal gaan eten. Er is een nieuw runners magazine uit "Asia Runner" welke, voor de geïnteresseerden onder de lezers van dit verhaal, ook online te vinden is op www.asiarunner.com. In de eerste editie, June/August 2007, staat een verhaaltje over deze marathon plug goede tips over "Hydration" erg belangrijk bij lopen in de warmte. Al met al toch weer blij dat het erop zit en nu maar weer kijken welke nieuwe uitdaging er te wachten staat in de zomer in Europa. Wie doet er volgend jaar mee met Run Paradise ??
Vandaar (vrijdag) mijn nummer (M1610), champion chip en t-shirt opgehaald in het Laguna Beach Resort.
Mijn voorbereidingen zijn niet helemaal volgens plan verlopen door gewrichtsontstekingen, een korte trip naar Bali en een paar dagen in Kuala Lumpur. Ook is het in mei en de eerste helft van juni erg warm geweest en dus blijft alleen de vroege ochtend of tegen zessen in de namiddag over om te lopen. Al met al ben ik erg benieuwd hoe ik het eraf ga brengen, het zal ongetwijfeld zwaar worden maar de omstandigheden zijn voor alle deelnemers gelijk dus zeuren heeft geen zin. Het plan is om er rond 05:00 uur op de scooter heen te rijden en dan het gebeuren maar over me heen te laten komen. Wanneer ik de puf nog heb, schrijf ik mijn belevenissen zondag middag op. Whish me luck !
Okay, het vervolg…… Zaterdag niet veel gedaan, met mijn scooter naar de Thaise wegenbelasting voor een nieuwe sticker en even de krant gelezen in de Old Dutch. Toen naar Gourmet om van de laatste warme maaltijd (Pad Tsiau) te genieten voor race day. Thuis nog wat water gedronken en rond 9 pm naar bed.
Ukky, die zonder ogen geboren is, dacht hier heel anders over en wilde zich eens flink laten gelden deze nacht. Helaas dan ook pas rond 2:30 uur in slaap gevallen en om 4:15 uur liep de wekker af, pffffff. Een "hot oatmeal" gemaakt en onder de douche. Mijn hardloop spullen, korte broek & nieuwe Adidas shirt + nummer, aangetrokken, regenjas erover en onderweg naar Laguna. Hier kwam ik 12 minuten voor de start aan en gelukkig was het droog. Mijn tasje met meegenomen droge kleding afgegeven en ja dan maar wat rekken en strekken om de tijd tot de start te overbruggen. Het viel mij mee hoeveel deelnemers er waren voor de halve marathon, de hele was al een uur eerder van start gegaan. Nou, na door de nodige "last minute" voordringers in het startvak te zijn gepasseerd was het 5…. 4…. 3…. 2…. 1…. START. In de schemering van de ochtend gaat de horde onderweg. Twee minuten in de race, begint het te regenen en dat heeft het tot aan het 10 km mark gedaan in een afwisselende stortbui en motregen. Na het 10 km bord heeft het toen alleen nog gemiezerd. Ik ben rustig van start gegaan en tot de 13/14 km ging het eigenlijk best aardig. Toen kreeg ik het echter zwaar, ik voelde een blaar opkomen onder de muis van mijn linker voet en ook de benen lieten weten dat ze het nu wel genoeg vonden. Doorzetten, Chris, probeer de souplesse loopmethode, lange stappen en armen inzetten. Onderweg moet ik mezelf regelmatig corrigeren omdat ik merk, onbewust, toch steeds mijn schouders op te trekken en mijn pas te verkorten. Om een lang verhaal kort te maken vond ik de laatste 5/6 km heel erg zwaar. Erg blij was ik dan ook de bordjes van "nog 500 meter", "nog 300 meter" enz te zien. Ook het aan de start/finish lijn verzamelde publiek helpt je dan natuurlijk de laatste meters door. Mijn eindtijd is 1:57:40 geworden, geen echte prestatie maar toch voldaan dat ik deze volbracht heb. In de uitslagen ( www.championchip-thailand.com/marathon-results/Phuket2/index2.htm ) stond nog een inschrijving uit The Netherlands, ene Saskia v/d Stap met de verschrikkelijk goede tijd van 1:45:55, gefeliciteerd. Na de loop wordt gratis 15 minuten massage aangeboden waar ik gretig gebruik van maak. Ook de overvloedige hoeveelheid Gatorate is van harte welkom. Na mijn droge spullen te hebben opgehaald cheer ik nog een uur de binnenkomers aan en rij dan weer, nog steeds in de regen, naar huis. Hier voor het eerst de mooie "plak" bekeken, gedoucht en wat gegeten. Nu, 10 uur na de race, is de stijfheid weer uit de benen en zit ik me te bedenken waar ik zal gaan eten. Er is een nieuw runners magazine uit "Asia Runner" welke, voor de geïnteresseerden onder de lezers van dit verhaal, ook online te vinden is op www.asiarunner.com. In de eerste editie, June/August 2007, staat een verhaaltje over deze marathon plug goede tips over "Hydration" erg belangrijk bij lopen in de warmte. Al met al toch weer blij dat het erop zit en nu maar weer kijken welke nieuwe uitdaging er te wachten staat in de zomer in Europa. Wie doet er volgend jaar mee met Run Paradise ??
26 May 2007, 16:02
Twee dagen city life in (vind ik) de gezelligste stad in Azië, Kuala Lumpur of zoals meestal aangeduid als KL. De vlucht van Den Pasar, Bali duurde maar 2 uur 20 min en dus ruim op tijd op KLIA. De formaliteiten hier zijn zoals gebruikelijk totaal geen probleem en je staat dan ook zo aan de andere kant van de streep. Helaas regende het wat dus besluit ik om maar niet met de mono rail vanaf sentral station naar Bukit Bintang te gaan maar met een budget taxi. Eerst natuurlijk een ticket kopen voor de 28 min durende KLIA trein van de luchthaven naar sentral á MR 35. Op sentral naar de taxi stand en voor MR 9 een ritje naar het Dorset Regency hotel, net aan het begin(of einde) van Bukit Bintang. Ingecheckt en naar de kamer. Zo nu eerst even uit de reiskleren, tanden poetsen en een lekkere douche. Schone kleertjes aan en "de hort op".
Ik loop via de andere kant door kleine straatjes tichting de "Bintang walk" en kom op een hoek een gezellig (Chinees) uitziend restaurant tegen waar ik maar wat ga eten. Gelukkig kan je hier nog gewoon een flesje Carlsberg bestellen en dat lijkt me een goed begin. Op de muur in het restaurant staan de gerechten en buiten op branders staan 4 koks de gerechten te bereiden. De bami goreng met eend is mijn keuze en nu is het heerlijk om je heen kijken naar de bedrijvigheid om me heen. Het eten wordt al snel gebracht ondanks dat het er bom vol zit. Zowel het biertje als ook het eten smaakt verrukkelijk na het toch wat flauwe eten op Bali. Ik schier er wat plaatjes en wandel verder. Het is hier meteen een stuk warmer dan op Bali, dat zal ook wel door de regen van vanmiddag zijn. Na een stukje langs de shopping malls, Starbucks, Dome's en andere koffie tenten geslenterd te zijn loop ik terug naar het Dorset. Na weer een douche, tandjes poetsen duik ik onder de deken want het is knap fris in de kamer. Na een kwartiertje BBC World news gekeken te hebben geloof ik het allemaal wel en val rond 23 uur in slaap. Om 7 uur zit ik aan het ontbijt en tot mij verrassing is het er al redelijk druk. Een heerlijk buffet met brood, corn flakes, vruchten sappen, Maleisische gerechten en een kok die op bestelling ala minuut een omeletje voor je bakt en natuurlijk rijkelijk koffie en thee. Om de prijzen van foto accessoires voor mijn Nikon te checken, heb ik in een gidsje gevonden, moet ik in het Ampang Plaza zijn, voor de kenners dit ligt in hetzelfde gebouw als het Crown Princess hotel (waar ik overigens 4 jaar geleden overnacht heb. Met de taxi erheen, alleen maar om te ontdekken dat hier bijna elk winkeltje leeg of gesloten is en bovendien weinig foto zaken. Dan aan de wandel richting Suria Twin Towers.
Hier ben ik alwel diverse keren geweest maar nog nooit op de fly bridge, tussen de torens in op ca 160 meter hoogte. Beneden kan je gratis tickets ophalen (er wordt een vast aantal kaartjes per dag uitgegeven) en dan krijg je te horen hoe laat je omhoog mag. Gezien ik er vóór 12 uur was en om 2:30 uur omhoog mocht ben ik eerst maar voor het park bij Dome café een latté gaan drinken en een hapje gegeten. Daarna de hele mall doorgeslenterd om rond 2:30 uur gereed te staan voor het spektakel. Hoewel het maar van korte duur is ben ik toch blij nu eens de tijd genomen te hebben om dit te beleven. Je hebt een erg mooi uitzicht over de stad en over het park dat voor de torens ligt. Hierna via het park en diverse straatjes teruggelopen naar het Dorset. Een leuke dag maar geen foto accessoires gevonden. Na weer een douche en even op bed gelegen te hebben vraag ik het aan de receptie. Deze verwijzen me naar het Plaze Low Yat, hier zou ik van alles met computers en fotografie moeten kunnen vinden. Omdat het al laat in de middag is en ik stalpoten heb van het slenteren besluit ik dit morgen dan maar te gaan doen.
Op weg naar de Jalan Alor voor mijn avondmaal in een soort straat eet markt loop ik toch weer even Lot 10 in en koop hier de nieuwste geur van l'eau d'issey, issey miyake summer. Op Alor eet ik een bamisoep met pangsit goreng van garnalen, een liter Carlsberg en de dag is weer compleet. Moe maar voldaan loop ik terug naar mijn kamer voor de laatste nacht hier. Vanochtend om 8 uur aan het ontbijt, het is nu nog drukker. Weer lekker ontbeten en aan de wandel langs de "walk". Eerst op de hoek bij het Marriott naar binnen bij Starhill. Hier zijn de meeste horloge shops van de merken waar ik alleen maar naar mag kijken. Genieten blijft het. Dan via KL Plaze, BB Plaza, Sungei Wang naar Low Yat. Hier vind ik idd vele foto winkels maar niet al te veel Nikon en ook de keuze is gering. Evengoed toch wat tijd hier verbracht en via de voorkant langs de barretjes en restaurantjes teruggewandeld om voor KL Plaza nog een lekkere bak koffie te nemen. Hierna rustig terug naar het hotel, gedoucht, tasje gepakt en uitgecheckt. Teruggewandeld naar het Bukit Bintang station van de mono rail en hier voor MR 2,10 een kaartje naar sentral gekocht. Hier weer de MR 35 voor de KLIA trein en op de luchthaven gewacht tot mijn boarding. Helaas zat de parfum die ik in de stad kocht in een 125 ml flesje waardoor ik deze moest achter laten. Er loop in elk geval nu een Maleier rond die heeeeel lekker ruikt.
Op Phuket word ik opgehaald door Els & Pim en ben dan ook snel in het huisje. Altijd leuk om KL te bezoeken en dit is beslist niet de laatste keer bij leven en welzijn. Zo, nu wordt het weer trainen voor de ½ marathon de 17 juni hier op Phuket.
Ik loop via de andere kant door kleine straatjes tichting de "Bintang walk" en kom op een hoek een gezellig (Chinees) uitziend restaurant tegen waar ik maar wat ga eten. Gelukkig kan je hier nog gewoon een flesje Carlsberg bestellen en dat lijkt me een goed begin. Op de muur in het restaurant staan de gerechten en buiten op branders staan 4 koks de gerechten te bereiden. De bami goreng met eend is mijn keuze en nu is het heerlijk om je heen kijken naar de bedrijvigheid om me heen. Het eten wordt al snel gebracht ondanks dat het er bom vol zit. Zowel het biertje als ook het eten smaakt verrukkelijk na het toch wat flauwe eten op Bali. Ik schier er wat plaatjes en wandel verder. Het is hier meteen een stuk warmer dan op Bali, dat zal ook wel door de regen van vanmiddag zijn. Na een stukje langs de shopping malls, Starbucks, Dome's en andere koffie tenten geslenterd te zijn loop ik terug naar het Dorset. Na weer een douche, tandjes poetsen duik ik onder de deken want het is knap fris in de kamer. Na een kwartiertje BBC World news gekeken te hebben geloof ik het allemaal wel en val rond 23 uur in slaap. Om 7 uur zit ik aan het ontbijt en tot mij verrassing is het er al redelijk druk. Een heerlijk buffet met brood, corn flakes, vruchten sappen, Maleisische gerechten en een kok die op bestelling ala minuut een omeletje voor je bakt en natuurlijk rijkelijk koffie en thee. Om de prijzen van foto accessoires voor mijn Nikon te checken, heb ik in een gidsje gevonden, moet ik in het Ampang Plaza zijn, voor de kenners dit ligt in hetzelfde gebouw als het Crown Princess hotel (waar ik overigens 4 jaar geleden overnacht heb. Met de taxi erheen, alleen maar om te ontdekken dat hier bijna elk winkeltje leeg of gesloten is en bovendien weinig foto zaken. Dan aan de wandel richting Suria Twin Towers.
Hier ben ik alwel diverse keren geweest maar nog nooit op de fly bridge, tussen de torens in op ca 160 meter hoogte. Beneden kan je gratis tickets ophalen (er wordt een vast aantal kaartjes per dag uitgegeven) en dan krijg je te horen hoe laat je omhoog mag. Gezien ik er vóór 12 uur was en om 2:30 uur omhoog mocht ben ik eerst maar voor het park bij Dome café een latté gaan drinken en een hapje gegeten. Daarna de hele mall doorgeslenterd om rond 2:30 uur gereed te staan voor het spektakel. Hoewel het maar van korte duur is ben ik toch blij nu eens de tijd genomen te hebben om dit te beleven. Je hebt een erg mooi uitzicht over de stad en over het park dat voor de torens ligt. Hierna via het park en diverse straatjes teruggelopen naar het Dorset. Een leuke dag maar geen foto accessoires gevonden. Na weer een douche en even op bed gelegen te hebben vraag ik het aan de receptie. Deze verwijzen me naar het Plaze Low Yat, hier zou ik van alles met computers en fotografie moeten kunnen vinden. Omdat het al laat in de middag is en ik stalpoten heb van het slenteren besluit ik dit morgen dan maar te gaan doen.
Op weg naar de Jalan Alor voor mijn avondmaal in een soort straat eet markt loop ik toch weer even Lot 10 in en koop hier de nieuwste geur van l'eau d'issey, issey miyake summer. Op Alor eet ik een bamisoep met pangsit goreng van garnalen, een liter Carlsberg en de dag is weer compleet. Moe maar voldaan loop ik terug naar mijn kamer voor de laatste nacht hier. Vanochtend om 8 uur aan het ontbijt, het is nu nog drukker. Weer lekker ontbeten en aan de wandel langs de "walk". Eerst op de hoek bij het Marriott naar binnen bij Starhill. Hier zijn de meeste horloge shops van de merken waar ik alleen maar naar mag kijken. Genieten blijft het. Dan via KL Plaze, BB Plaza, Sungei Wang naar Low Yat. Hier vind ik idd vele foto winkels maar niet al te veel Nikon en ook de keuze is gering. Evengoed toch wat tijd hier verbracht en via de voorkant langs de barretjes en restaurantjes teruggewandeld om voor KL Plaza nog een lekkere bak koffie te nemen. Hierna rustig terug naar het hotel, gedoucht, tasje gepakt en uitgecheckt. Teruggewandeld naar het Bukit Bintang station van de mono rail en hier voor MR 2,10 een kaartje naar sentral gekocht. Hier weer de MR 35 voor de KLIA trein en op de luchthaven gewacht tot mijn boarding. Helaas zat de parfum die ik in de stad kocht in een 125 ml flesje waardoor ik deze moest achter laten. Er loop in elk geval nu een Maleier rond die heeeeel lekker ruikt.
Op Phuket word ik opgehaald door Els & Pim en ben dan ook snel in het huisje. Altijd leuk om KL te bezoeken en dit is beslist niet de laatste keer bij leven en welzijn. Zo, nu wordt het weer trainen voor de ½ marathon de 17 juni hier op Phuket.
21 May 2007, 05:05
Vroeg gaat de wekker, met de biertjes van gisteren avond in The Beergarden, dat valt tegen. Snel douchen en naar de luchthaven gereden door Els. Veel te vroeg natuurlijk maar beter vroeg dan te laat. Inchecken en dan een gebakken bami met garnalen, zo daar knapt een mens van op. Na nog een koffie door de douane op Phuket. Het wachten valt mee en ze hebben hier zo waar een taxfree gedeelte gemaakt ! De vlucht naar KL verloopt snel. Wat rondlopen, doos bonbons voor Jork gekocht en een Latté bij Starbucks gedronken. Ook nog ff snel wat Allure van Chanel opgespoten, zo die ruikt ook weer lekker. De vlucht naar Den Pasar, Bali, vertrekt ook op tijd en ik sluit de oogjes even. Ja, ja zo een avond biertjes happen gaat niet in je koude kleren zitten. Na iets meer dan 3 uur stap ik op Bali uit de zilveren vogel en sluit me aan in de rij voor het "Visum on arrival". Betaal US$ 10 voor het 7 dagen visum, dat valt mee ! Daarna langs de douane en de geld wissel kantoortjes naar buiten. Hier staat een keurig heer met een bordje "ALiLA – Chris Mulder", dat ben ik dus ! Tactvol vraagt hij of ik misschien nog even gebruik wil maken van het toilet omdat de rit naar het hotel, aan de oostkust van Bali, ongeveer 1 uur en 15 minuten gaat duren. Uhmm, dan ga ik nog ff. In de auto krijg ik een koude verfrisdoek en een flesje mineraal water en dan ga ik achterover zitten en afwachten. Ik realiseer me dat het meer dan 20 jaar geleden moet zijn geweest dat ik voor het laatst op Bali was en herinner me dan ook, zeker in het schemer duister, he-le-maal niets. Aangekomen bij het ALiLA hotel krijg ik weer een verfrisdoekje en een heerlijke welkomstcocktail (no booze) en vul de incheck papieren in. Dan word ik naar mijn kamer gebracht, nummer 105 en wat een mooie kamer is dat zeg ! Heerlijk gedoucht en buiten wat rondgelopen en er is een heel mooie sterrenhemel te zien. Om 7 uur aan het ontbijt, vers fruit, kannetje thee, 2 gebakken eieren met spek en wat toast.
Veel foto's gemaakt en het hele hotel bekeken, mooi complex met maar 55 kamers, grote tuin met kokospalmen en overal leuke zitjes gecreëerd. Toen met een chauffeur naar Padang Bai om met Chantal van Gekko divers te praten. Ook nog 2 andere accommodaties bekeken en toen met de chauffeur naar Tenganan, volgens de verhalen het oudste dorpje van Bali en het begin van de Balinese bevolking. Om 16:30 uur terug in het hotel en met Jork een fietstochtje ondernomen, heerlijk koel hier in vergelijking met Phuket. s'-Avonds met Jork in Candidasa, vlakbij Manggis, gegeten in Vincent’s.
Eten viel mij tegen, erg flauw maar de Bintang's uit de tap smaakten best. Rond 12 uur naar bed en heerlijk geslapen. Weer om 7 uur aan het ontbijt en om 8 uur weer een fietstocht. Het is nu iets warmer dan gisteren laat in de middag maar nog steeds niets vergeleken bij Phuket. Een heerlijk tochtje van 3 kwartier door dorpjes en langs sawa's. Bij terugkomst in het hotel even aan het zwembad dit verhaaltje bijgewerkt om daarna weer op pad te gaan in oost Bali. Na een douche in de auto voor een tochtje van een uur door mooie landschappen met berghellingen vol sawa's naar "Tirta Gangga" het water paleis, vlak bij Tempaksiring. Een geheel nieuw opgezet pelgrimsoord dat haar oorsprong vindt in de tijd dat een wrede koning hier zijn "relax" verblijf had. Er worden magische krachten toebedeeld aan het water dat hier uit de grond opborrelt en waarmee ze 2 zwembaden vullen waarna het doorstroomt in de sawa's.
Na nog een bezienswaardigheid terug naar het ALiLA om van een heerlijke Balinese massage te genieten in een hutje aan de zee. Helemaal rejuvenated weer in de auto langs Den Pasar naar de westkust waar het grote toerisme zich afspeelt. Kuta met haar aangrenzende strand, Legian, vol hotels, guest houses, restaurants en shops. De auto geparkeerd op de parkeerplaats van Ku Dé Ta, een hippe "must see" lounge place, in Seminyak, waar het dan ook helemaal vol is als we aankomen rond 5 uur. Gezellig een drankje gedronken en een snack gegeten en van de zonsondergang genoten niet te vergeten natuurlijk alle "look @ me" mensjes, toeristen, expats en locals alike. Rond 8 uur in de taxi naar La Lucciola, een verschrikkelijk mooi gelegen en gebouwd restaurant in Seminyak. Eerst een Margarita van passiefruit en toen aan tafel. Heerlijk in de buitenlucht met een windje uit zee. Een leuke kaart met mooi gevarieerde gerechten. Heerlijk gegeten met een glaasje rosé en een schaaltje met vruchtenijs als dessert. Dit restaurant was overigens de dag ervoor nog overspoeld door de wat hogere golven dan gebruikelijk welke ook de internationale pers haalde. Leuke buurt met veel actie en uitgaansgelegenheid. Leuke plekjes om te bezoeken maar totaal anders dan het authentieke oost Bali. Fijn dat je hier ook weer uit kan rijden om van het echte Bali te kunnen genieten. Om 12 uur terug in het hotel en heerlijk geslapen na eerst nog even met Phuket ge-msn-t te hebben. Weer een mooie (vroege) ochtend. Eerst een wandeling gemaakt in de omgeving van het ALiLA om daarna een ontbijtje te genieten. De rest van de ochtend op de computer gewerkt en daarna aan de pool gelegen. 's-Avonds uitgenodigd voor een "proef" sessie van wat de nieuwe chef, Penny, vindt hoe het menu eruit moet gaan zien. We zitten met z'n drietjes aan tafel, Jork, Marieke Brugman en ik. Marieke is een adviseuse op eet gebied en komt uit Australië. Het is 't beste eten dat ik in de paar dagen op Bali heb gegeten. Penny komt regelmatig aan tafel om de gangen te presenteren en na al het lekkers is ze er weer voor de "beoordeling". In het gesprek verteld ze dat ze in de ochtend met wat vrienden gaat fietsen. Wanneer we de zitting opbreken vraag ik haar of er nog plaats is voor een fietser en dat blijkt geen probleem. Na nog een biertje met Jork ga ik naar bed.
Om 6:30 uur gaat de wekker en om 7:00 uur sta ik gereed voor onze fietstocht. Twee Australische vrienden van Penny gaan mee. Het doel is eigenlijk niets meer dan een cardiovasculaire training voor Penny maar we fietsen door een mooi gebied. Naast genieten van de omgeving is het bij tijd en wijle ook aardig doortrappen. We fietsen een half uur uit en draaien dan om. De terugweg laat ik de rest gaan om onderweg foto's te maken. De Gunung Angung staat er prachtig bij in de ochtend mist. Bij terugkomst eerst gedoucht en wat gezwommen in het zwembad. Daarna een rijstesoep als ontbijt. Na het ontbijt vraagt Jork hoe laat of ik weg moet en ik meen me te herinneren rond 18:00 uur. Gelukkig kijk ik mijn ticket na bij terugkomst in de kamer en tot mijn schrik vlieg ik om 10 voor 2 ! Uiteraard wordt het nu haasten want het is nog 1 uur 15 met de auto en je behoort 2 uur vóór vertrek aanwezig te zijn. Gelukkig gaat in Azië alles wat gemoedelijker. Al snel na aankomst op de luchthaven taxiën we dan ook al naar de startbaan, KL bound.
Na een 2 uur 45 min vlucht land ik op KLIA. Twee dagen city life !
Veel foto's gemaakt en het hele hotel bekeken, mooi complex met maar 55 kamers, grote tuin met kokospalmen en overal leuke zitjes gecreëerd. Toen met een chauffeur naar Padang Bai om met Chantal van Gekko divers te praten. Ook nog 2 andere accommodaties bekeken en toen met de chauffeur naar Tenganan, volgens de verhalen het oudste dorpje van Bali en het begin van de Balinese bevolking. Om 16:30 uur terug in het hotel en met Jork een fietstochtje ondernomen, heerlijk koel hier in vergelijking met Phuket. s'-Avonds met Jork in Candidasa, vlakbij Manggis, gegeten in Vincent’s.
Eten viel mij tegen, erg flauw maar de Bintang's uit de tap smaakten best. Rond 12 uur naar bed en heerlijk geslapen. Weer om 7 uur aan het ontbijt en om 8 uur weer een fietstocht. Het is nu iets warmer dan gisteren laat in de middag maar nog steeds niets vergeleken bij Phuket. Een heerlijk tochtje van 3 kwartier door dorpjes en langs sawa's. Bij terugkomst in het hotel even aan het zwembad dit verhaaltje bijgewerkt om daarna weer op pad te gaan in oost Bali. Na een douche in de auto voor een tochtje van een uur door mooie landschappen met berghellingen vol sawa's naar "Tirta Gangga" het water paleis, vlak bij Tempaksiring. Een geheel nieuw opgezet pelgrimsoord dat haar oorsprong vindt in de tijd dat een wrede koning hier zijn "relax" verblijf had. Er worden magische krachten toebedeeld aan het water dat hier uit de grond opborrelt en waarmee ze 2 zwembaden vullen waarna het doorstroomt in de sawa's.
Na nog een bezienswaardigheid terug naar het ALiLA om van een heerlijke Balinese massage te genieten in een hutje aan de zee. Helemaal rejuvenated weer in de auto langs Den Pasar naar de westkust waar het grote toerisme zich afspeelt. Kuta met haar aangrenzende strand, Legian, vol hotels, guest houses, restaurants en shops. De auto geparkeerd op de parkeerplaats van Ku Dé Ta, een hippe "must see" lounge place, in Seminyak, waar het dan ook helemaal vol is als we aankomen rond 5 uur. Gezellig een drankje gedronken en een snack gegeten en van de zonsondergang genoten niet te vergeten natuurlijk alle "look @ me" mensjes, toeristen, expats en locals alike. Rond 8 uur in de taxi naar La Lucciola, een verschrikkelijk mooi gelegen en gebouwd restaurant in Seminyak. Eerst een Margarita van passiefruit en toen aan tafel. Heerlijk in de buitenlucht met een windje uit zee. Een leuke kaart met mooi gevarieerde gerechten. Heerlijk gegeten met een glaasje rosé en een schaaltje met vruchtenijs als dessert. Dit restaurant was overigens de dag ervoor nog overspoeld door de wat hogere golven dan gebruikelijk welke ook de internationale pers haalde. Leuke buurt met veel actie en uitgaansgelegenheid. Leuke plekjes om te bezoeken maar totaal anders dan het authentieke oost Bali. Fijn dat je hier ook weer uit kan rijden om van het echte Bali te kunnen genieten. Om 12 uur terug in het hotel en heerlijk geslapen na eerst nog even met Phuket ge-msn-t te hebben. Weer een mooie (vroege) ochtend. Eerst een wandeling gemaakt in de omgeving van het ALiLA om daarna een ontbijtje te genieten. De rest van de ochtend op de computer gewerkt en daarna aan de pool gelegen. 's-Avonds uitgenodigd voor een "proef" sessie van wat de nieuwe chef, Penny, vindt hoe het menu eruit moet gaan zien. We zitten met z'n drietjes aan tafel, Jork, Marieke Brugman en ik. Marieke is een adviseuse op eet gebied en komt uit Australië. Het is 't beste eten dat ik in de paar dagen op Bali heb gegeten. Penny komt regelmatig aan tafel om de gangen te presenteren en na al het lekkers is ze er weer voor de "beoordeling". In het gesprek verteld ze dat ze in de ochtend met wat vrienden gaat fietsen. Wanneer we de zitting opbreken vraag ik haar of er nog plaats is voor een fietser en dat blijkt geen probleem. Na nog een biertje met Jork ga ik naar bed.
Om 6:30 uur gaat de wekker en om 7:00 uur sta ik gereed voor onze fietstocht. Twee Australische vrienden van Penny gaan mee. Het doel is eigenlijk niets meer dan een cardiovasculaire training voor Penny maar we fietsen door een mooi gebied. Naast genieten van de omgeving is het bij tijd en wijle ook aardig doortrappen. We fietsen een half uur uit en draaien dan om. De terugweg laat ik de rest gaan om onderweg foto's te maken. De Gunung Angung staat er prachtig bij in de ochtend mist. Bij terugkomst eerst gedoucht en wat gezwommen in het zwembad. Daarna een rijstesoep als ontbijt. Na het ontbijt vraagt Jork hoe laat of ik weg moet en ik meen me te herinneren rond 18:00 uur. Gelukkig kijk ik mijn ticket na bij terugkomst in de kamer en tot mijn schrik vlieg ik om 10 voor 2 ! Uiteraard wordt het nu haasten want het is nog 1 uur 15 met de auto en je behoort 2 uur vóór vertrek aanwezig te zijn. Gelukkig gaat in Azië alles wat gemoedelijker. Al snel na aankomst op de luchthaven taxiën we dan ook al naar de startbaan, KL bound.
Na een 2 uur 45 min vlucht land ik op KLIA. Twee dagen city life !
15 May 2007, 08:23
De veerboot terug naar Don Sak om 12:30 uur. 
Van de boot, waar ik op moet, komen wel 15 politie auto’s vol bemanning en ook een aantal militaire voertuigen. Enkele dagen later hoor ik over invallen in barretjes van een vriend uit NL, geen idee of dit met elkaar te maken heeft trouwens. De overtocht was aangenaam, met een foot massage aan boord, bamisoepje gegeten en als eerste van de boot af. Eerst bij de Khaosuwanphradit tempel gekeken, ca. 1 km ten noorden van de pier en toen de [410] af richting Nakhon Si Thammarat. Onderweg weer veel regen en daardoor niet veel gestopt, helaas. Door wat verkeerd rijden (heb ook geen kaart-lees maatje meer) later dan geplant bij Khiri Wong dorp. Hier woont een eeuwen oude commune langs een weggetje aan de voet van een berg die het Khao Luang park in gaat. Erg creatief in handicrafts en druk met het verbouwen van rambutan, mangostan, doerian en sato. Helaas moet ik mijn weg beëindigen, bij een oversteek over een rivier, door de vele regenval. De regen houdt aan en het wordt rond 4 uur ook al aardig donker. Ik ga nog 3 keer de weg af om te proberen toch van deze kant uit het park in te komen maar steeds word ik gestopt door of een obstakel of een park ranger die de doorgang verbiedt i.v.m. de regenval. Wel rij ik hierbij door mooie natuur en vele plantages waaronder de merkwaardige doerian bomen. In dit gebied (Amphoe Lan Saka) vind je maar beperkt overnachtinggelegenheid. Blij ben ik dan ook met een splinternieuw ressort langs de weg in gezellige houten bouw en bungalows in een tuin met fruitbomen. Dit doet me denken aan een overnachting in Khao Sok een aantal jaar geleden (toen nog met m'n Lief) midden tussen de rambutan bomen. In de stromende regen word ik door een meisje met een grote paraplu begeleid naar een bungalow. Ik ben de enige bezoeken in het ressort. Na een douche onder een heerlijke straal warm water, wat schone kleren en tanden poetsen naar het restaurant. Het is groot en leuk gebouwd met houten, in vernis geschilderde boomstammen. Ook het meubilair is van "ruw" hout.
Hier zit een tafel met 5 Thai (2 dames en 3 heren) uitgebreid te eten met een fles Sang Som (Thaise whiskey) en de nodige soda’s. Ze begroeten me vriendelijk en na mijn maal word ik uitgenodigd bij hun aan tafel een biertje mee te komen drinken. Gezien hun zeer beperkte kennis van de Engelse taal wordt het handen en voeten conversatie maar de nodige drank maakt alles wat makkelijker. Het is een gezellige avond en om 22:30 uur lig ik voldaan op bed naar de regen op het dak te luisteren. In de ochtend voel ik de liters Heineken van de avond ervoor nog aardig zitten en besluit om dan eerst maar een Thais ontbijt (Kao Tom Kai) rijstesoep te eten. Ik bestel een kop thee en vraag er wat nom (melk) bij, krijg echter een schaal koekjes (Kanom). Aardig opgeknapt stap ik weer in de auto en het is zowaar droog.
Na een wandeling in het Khao Luang NP weer als nieuw. Dan ook nog maar even naar Namtok Yong waterval en dan door naar Krabi. Ik rij richting Klong Thom om naar de "hot stream" te gaan, een rivier welke als warmwaterbron ontspringt en met ca. 40ºC watertemperatuur de jungle instroomt. Uiteraard worden er magische en geneeskundige krachten aan het water toebedeeld, what ever. Voor mij is het een bizar stukje natuur. Hierna rij ik naar het ernaast gelegen Thung Tiao en stap met foto + video camera de jungle in. Gelukkig had ik de tegenwoordigheid van geest om ook een regenjas mee te nemen want na een half uur over modderige junglegrond te zijn getrokken barste de hemel weer los. Dit is eigenlijk de manier om een tropisch regenwoud te verkennen.
Na er een uur of 2 te hebben rondgelopen terug naar de auto en het afdrogen van camera’s. Koh Lanta laat ik deze keer maar links liggen en rij door naar Krabi Town en check in het City Hotel in. Ook hier is het weer heerlijk douchen na zo’n dag en de stad in voor een hap. De volgende ochtend (weer regen) langs Ao Nang, Ao Leuk en Pang Nga terug naar Kamala. Weer mooie stukjes Thailand gezien, meestal geen toerist tegengekomen en ook nog echte vriendelijke mensen. By the way, waar ik met de Thai in het restaurant heb gedronken mocht ik niets betalen, zelfs mijn eten werd door hun betaald. Het volgende avontuur wordt het beklimmen van de Phanom Benja berg, een 3 daagse jungle trek naar de piek, door dichte jungle en doorwaden van bergstromen, kamperen in de jungle en als beloning een uitzicht vanaf de ca. 1800 meter hoge top over de provincies Krabi en Nakhon Si Thammarat. Maar eerst naar Bali !
Van de boot, waar ik op moet, komen wel 15 politie auto’s vol bemanning en ook een aantal militaire voertuigen. Enkele dagen later hoor ik over invallen in barretjes van een vriend uit NL, geen idee of dit met elkaar te maken heeft trouwens. De overtocht was aangenaam, met een foot massage aan boord, bamisoepje gegeten en als eerste van de boot af. Eerst bij de Khaosuwanphradit tempel gekeken, ca. 1 km ten noorden van de pier en toen de [410] af richting Nakhon Si Thammarat. Onderweg weer veel regen en daardoor niet veel gestopt, helaas. Door wat verkeerd rijden (heb ook geen kaart-lees maatje meer) later dan geplant bij Khiri Wong dorp. Hier woont een eeuwen oude commune langs een weggetje aan de voet van een berg die het Khao Luang park in gaat. Erg creatief in handicrafts en druk met het verbouwen van rambutan, mangostan, doerian en sato. Helaas moet ik mijn weg beëindigen, bij een oversteek over een rivier, door de vele regenval. De regen houdt aan en het wordt rond 4 uur ook al aardig donker. Ik ga nog 3 keer de weg af om te proberen toch van deze kant uit het park in te komen maar steeds word ik gestopt door of een obstakel of een park ranger die de doorgang verbiedt i.v.m. de regenval. Wel rij ik hierbij door mooie natuur en vele plantages waaronder de merkwaardige doerian bomen. In dit gebied (Amphoe Lan Saka) vind je maar beperkt overnachtinggelegenheid. Blij ben ik dan ook met een splinternieuw ressort langs de weg in gezellige houten bouw en bungalows in een tuin met fruitbomen. Dit doet me denken aan een overnachting in Khao Sok een aantal jaar geleden (toen nog met m'n Lief) midden tussen de rambutan bomen. In de stromende regen word ik door een meisje met een grote paraplu begeleid naar een bungalow. Ik ben de enige bezoeken in het ressort. Na een douche onder een heerlijke straal warm water, wat schone kleren en tanden poetsen naar het restaurant. Het is groot en leuk gebouwd met houten, in vernis geschilderde boomstammen. Ook het meubilair is van "ruw" hout.
Hier zit een tafel met 5 Thai (2 dames en 3 heren) uitgebreid te eten met een fles Sang Som (Thaise whiskey) en de nodige soda’s. Ze begroeten me vriendelijk en na mijn maal word ik uitgenodigd bij hun aan tafel een biertje mee te komen drinken. Gezien hun zeer beperkte kennis van de Engelse taal wordt het handen en voeten conversatie maar de nodige drank maakt alles wat makkelijker. Het is een gezellige avond en om 22:30 uur lig ik voldaan op bed naar de regen op het dak te luisteren. In de ochtend voel ik de liters Heineken van de avond ervoor nog aardig zitten en besluit om dan eerst maar een Thais ontbijt (Kao Tom Kai) rijstesoep te eten. Ik bestel een kop thee en vraag er wat nom (melk) bij, krijg echter een schaal koekjes (Kanom). Aardig opgeknapt stap ik weer in de auto en het is zowaar droog.
Na een wandeling in het Khao Luang NP weer als nieuw. Dan ook nog maar even naar Namtok Yong waterval en dan door naar Krabi. Ik rij richting Klong Thom om naar de "hot stream" te gaan, een rivier welke als warmwaterbron ontspringt en met ca. 40ºC watertemperatuur de jungle instroomt. Uiteraard worden er magische en geneeskundige krachten aan het water toebedeeld, what ever. Voor mij is het een bizar stukje natuur. Hierna rij ik naar het ernaast gelegen Thung Tiao en stap met foto + video camera de jungle in. Gelukkig had ik de tegenwoordigheid van geest om ook een regenjas mee te nemen want na een half uur over modderige junglegrond te zijn getrokken barste de hemel weer los. Dit is eigenlijk de manier om een tropisch regenwoud te verkennen.
Na er een uur of 2 te hebben rondgelopen terug naar de auto en het afdrogen van camera’s. Koh Lanta laat ik deze keer maar links liggen en rij door naar Krabi Town en check in het City Hotel in. Ook hier is het weer heerlijk douchen na zo’n dag en de stad in voor een hap. De volgende ochtend (weer regen) langs Ao Nang, Ao Leuk en Pang Nga terug naar Kamala. Weer mooie stukjes Thailand gezien, meestal geen toerist tegengekomen en ook nog echte vriendelijke mensen. By the way, waar ik met de Thai in het restaurant heb gedronken mocht ik niets betalen, zelfs mijn eten werd door hun betaald. Het volgende avontuur wordt het beklimmen van de Phanom Benja berg, een 3 daagse jungle trek naar de piek, door dichte jungle en doorwaden van bergstromen, kamperen in de jungle en als beloning een uitzicht vanaf de ca. 1800 meter hoge top over de provincies Krabi en Nakhon Si Thammarat. Maar eerst naar Bali !
15 May 2007, 06:46
Pffff Chaweng ! Na ook hier het afgelopen jaar wat dagen te hebben doorgebracht, neergestreken in het Long Beach Lodge ressort. Nette bungalow met airco en warm water uit de douche, gelegen in een palmtuin direct aan het strand. Het was zonnig en droog, iets wat niet veel meer zou voorkomen in de dagen dat ik op Samui bleef. Gedoucht en op pad om wat te eten. Ben op zoek gegaan naar Charlies Hut maar dit leuke ressort is helemaal afgebroken en omringt door golfplaten afrastering (midden in hun hoogseizoen?). Er tegenover bij Ninja een Thaise hap genuttigd en terug geslenterd. De lucht begon te betrekken en de rest van de dag en haast de hele avond regen. Dan waardeer je een wat luxer bungalow ook wat meer, toch? Nog wel eruit geweest om een restaurantje voor diner te zoeken maar dit bleek, helaas, een teleurstelling. Ik vind trouwens dat er op Chaweng maar erg beperkt leuke/goede restaurantjes te vinden zijn. Allemaal van die verzamel schuren welke zowel Thais, Japans, Steaks en seafood serveren. In vergelijking met het drukst bezochte stand op Phuket is dat hier een aanfluiting. Vroeg weer terug in de bungalow en wat gelezen. In de ochtend gelukkig droog en zon. Loopbroekje aan en het strand 2x heen en terug gerent. Opvallend veel "hard" lopers onderweg om 7 uur ! Het strand blijft onveranderd mooi hier en de zee ziet er aantrekkelijk uit. Ook hier, steeds meer, jetski’s dat maakt het niet alleen gevaarlijk maar zeker ook veel minder rustig aan het strand. Na een ontbijtje weer het stadje in, ongelofelijk, wat een bouwput. 
Er zijn hier zowaar nog meer tailors dan op Patong en het lijkt erop dat overal waar gebouwd wordt(en dat is nogal wat) nog meer tailors komen.
Ook heeft men een groot deel van de "winkel"straat 1 richting gemaakt wat met de auto rijden tot een ramp maakt. Helemaal naar Coco’s gelopen maar daar was niet veel aan de hand, ook de duikscholen lijken erg weinig te doen te hebben. Hordes rokende, half ontblote, vol getatoeëerde, ge pierced, en semi chill “medewerkers” voor de shops alsof dit uitnodigend moet zijn. ’t Zal wel vet cool zijn, ha, ha. De stoepen zijn nog steeds erg slecht begaanbaar en her en der moet je omtrekkende bewegingen maken om niet enkeldiep door modderpoelen te hoeven waden. Nee, als dit ooit al wat was dan wordt het er zeker niet beter op. Gelukkig is de US wel sterk vertegenwoordigd met McDonald’s, Burger King, Swensson’s, Pizza Hut en noem ’t allemaal maar op (zelfs 2 Starbuck’s).
Business gedaan, time to move on ! Okay, Lamai dan proberen. Het eerste ressort waar ik naar de prijs van een kamer vraag denk ik dat ik het niet goed verstaan heb maar op het vodje papier dat ik onder m’n neus geschoven krijg, wordt het bevestigd. 14.000 Baht per overnachting ? Ja, ja, wel inclusief ontbijt. (Dat betaalde ik voor mijn vrijstaande bungalow in Kamala per maand). Nou, bedankt en suc6 met jullie hotel, occupancy van 5% (vroeg ik nog even naar) gek hé ? Verder het dorpje in gereden, erg smalle straatjes, bouwvallige gebouwen en ook hier alles vies, overvolle vuilnisbakken, plastic langs de weg en zelfs na de strotregen van vannacht stoffig.
Helemaal aan de buitenrand in het noorden van de baai een klein ressort gevonden waar ik voor 900 Baht een nacht mocht doorbrengen. Ook hier erg slecht bezet trouwens. In het dorp wat gegeten op de markt en met wat mensen gesproken die hier een bedrijfje hebben. Allemaal klagen ze over het gebrek aan toeristen, ja dat was wel anders in het seizoen 2004 toen de tsunami aan de westkust Samui zo’n beetje overspoelde maar dan met toeristen. Veel klagen ook over corruptie en de minder wordende leefomstandigheden op Samui. Ook vanmiddag en avond weer zware regens en dus meer dan gebruikelijk in de bungalow doorgebracht. Op Lamai viel mij op dat er zo verschrikkelijk veel “girly bar’s” zijn en je ook bijna iedere westerse kerel met een Thaise zuigzoen ziet lopen. Dat was Samui voor mij weer dit jaar, kort maar hevig en blij te vertrekken, heb er momenteel ook niet echt behoefte aan hier nog eens terug te komen, ook Phangan waar het ooit goed toeven was ligt niet meer in mijn verlangen met tot 30.000 bezoekers op een full moon party. Op naar mooier gebieden, okay die staan niet in de LP of wordt door rugzaktoeristen niet over gesproken, houden zo !
Er zijn hier zowaar nog meer tailors dan op Patong en het lijkt erop dat overal waar gebouwd wordt(en dat is nogal wat) nog meer tailors komen.
Ook heeft men een groot deel van de "winkel"straat 1 richting gemaakt wat met de auto rijden tot een ramp maakt. Helemaal naar Coco’s gelopen maar daar was niet veel aan de hand, ook de duikscholen lijken erg weinig te doen te hebben. Hordes rokende, half ontblote, vol getatoeëerde, ge pierced, en semi chill “medewerkers” voor de shops alsof dit uitnodigend moet zijn. ’t Zal wel vet cool zijn, ha, ha. De stoepen zijn nog steeds erg slecht begaanbaar en her en der moet je omtrekkende bewegingen maken om niet enkeldiep door modderpoelen te hoeven waden. Nee, als dit ooit al wat was dan wordt het er zeker niet beter op. Gelukkig is de US wel sterk vertegenwoordigd met McDonald’s, Burger King, Swensson’s, Pizza Hut en noem ’t allemaal maar op (zelfs 2 Starbuck’s).
Business gedaan, time to move on ! Okay, Lamai dan proberen. Het eerste ressort waar ik naar de prijs van een kamer vraag denk ik dat ik het niet goed verstaan heb maar op het vodje papier dat ik onder m’n neus geschoven krijg, wordt het bevestigd. 14.000 Baht per overnachting ? Ja, ja, wel inclusief ontbijt. (Dat betaalde ik voor mijn vrijstaande bungalow in Kamala per maand). Nou, bedankt en suc6 met jullie hotel, occupancy van 5% (vroeg ik nog even naar) gek hé ? Verder het dorpje in gereden, erg smalle straatjes, bouwvallige gebouwen en ook hier alles vies, overvolle vuilnisbakken, plastic langs de weg en zelfs na de strotregen van vannacht stoffig.
Helemaal aan de buitenrand in het noorden van de baai een klein ressort gevonden waar ik voor 900 Baht een nacht mocht doorbrengen. Ook hier erg slecht bezet trouwens. In het dorp wat gegeten op de markt en met wat mensen gesproken die hier een bedrijfje hebben. Allemaal klagen ze over het gebrek aan toeristen, ja dat was wel anders in het seizoen 2004 toen de tsunami aan de westkust Samui zo’n beetje overspoelde maar dan met toeristen. Veel klagen ook over corruptie en de minder wordende leefomstandigheden op Samui. Ook vanmiddag en avond weer zware regens en dus meer dan gebruikelijk in de bungalow doorgebracht. Op Lamai viel mij op dat er zo verschrikkelijk veel “girly bar’s” zijn en je ook bijna iedere westerse kerel met een Thaise zuigzoen ziet lopen. Dat was Samui voor mij weer dit jaar, kort maar hevig en blij te vertrekken, heb er momenteel ook niet echt behoefte aan hier nog eens terug te komen, ook Phangan waar het ooit goed toeven was ligt niet meer in mijn verlangen met tot 30.000 bezoekers op een full moon party. Op naar mooier gebieden, okay die staan niet in de LP of wordt door rugzaktoeristen niet over gesproken, houden zo !
©2004-2008 Hyves