|
|
As this is my first time ever, getting involved in a web log that is, please forgive uninteresting parts and by all means make me aware of them.
Due to matters of the heart I have moved back to Holland in 2004 from living on Phuket Island, Thailand for the previous 8 years.
As hearts are among the least reliable life support systems and people in general only have one of them, I died July 5th 2005.
Well…….although I really felt like dying, I am slowly getting a grip again and start seeing a tiny spot of light at the end of the tunnel.
As you can see from my profile I am running a small travel agency out in the south of Thailand getting people to enjoy various active outdoor activities such as SCUBA diving, sea kayaking, mountain climbing, jungle (jeep) safaris and such.
Although it has been a horrifying and very sad experience, in which many natives and tourists alike lost their lives, during “our” December 26th tsunami life must go on.
As some of you might have learned, we had huge water problems on the west coast and that did not help business. BUT all is back to “normal” now.
Phuket Island’s main income is out of tourism and so no tourists…….no income.
It has been said many times so one more time want hurt, if you really want to help go and visit Phuket. Stay in their hotels, participate in their daily excursions, go on their live aboard dive safaris, eat in their restaurants and buy your souvenirs.
Okay, so you think that was boring? Well, a guy is aloud to make a living, right?
My story……..
Last living in Holland in the town of Wassenaar, running a fitness center called Aerofit.
Having done that for about 3 years (almost 24/7) I thought it time to move on………
How I got to Scuba diving:
After teaching, the Friday last, aerobics class in Jan. 1992 (in an other fitness center) we all sat at the bar having a drink when one of the class participants complained about business not doing too well at the travel agency he was working at.
We talked some and I got a very good deal traveling to Diani, Kenya at cost price.
One little problem was the flight would be the next Monday and I had no idea of what to expect or do out on a beach somewhere in Africa. In fact I had never before thought of visiting Africa. Grabbed some t-shirts, shorts and got on the way.
Once at Diani I had a really nice hotel including pool and such only this is not my idea of a holiday. I always need to do or explore something. After breakfast and a dip in the pool I started wandering the white powdery beach. I remember how strange it was seeing guards walking the beach carrying riffles in between sun bathing Europeans. Well to get to the point, I stumbled over a sign saying “Scuba introductory course starting NOW”. Bringing back to mind pictures of Jacques Cousteau’s adventures and the frogman from old James Bond movies I though to give it a go. Again, I never considered perusing a scuba license before. Before long they sat me down in a small office like space, and I was watching a video about the first steps into breathing under water. As this holiday hardly costs me a penny I decided to go for it and get my Open Water Scuba license right there. It would set me back some 200 US Dollars but hé, at least I would have a goal in Africa.
It took me 4 days including 2 days out on a boat and actually being submerged into the Indian Ocean. I thought this experience to be unrelated to anything else I had ever experienced before in my life. It became the soul activity of this week, except for a few visits to the “Jungle baby bar” where I drank some beers and got into the “dark African” rhythms (dancing that is for the idea of 1 out of 3 Kenyans being HIV infected did not appeal too much to me). Once back in Holland I browsed around some to find a small dive school in the nearby village of Voorschoten. This couple, who had just enthusiastically started a school in their house, educated me further into the techniques and wonders of the underwater world. Needless to say diving in Holland was not at all what I have experienced in the Indian Ocean of the coast of Kenya. Anyway, I was bitten by the Scuba bug and devoted a holiday to diving. My choice was the Maldives. This was my first intentional leap into the ocean without having an instructor or a known buddy at my site. I do admit being nervous but the excitement won and it became one of the most rewarding holidays I have made so far. In 1992 the coral bleaching had not taken place yet and so I remember the Maldives as an underwater garden of colors and shapes of coral beyond any imagination. Of course the fish as well but I have been told they are still there for anyone to see. While being on a safari Dhoni, cruising the north Male atoll and diving when ever you felt like it, I decided to become a Dive Master myself to be able to show others, in a safe and pleasant way, the wonders of the Oceans. I have worked as a dive guide on Curaçao (one of the Dutch Antilles), east coast Malaysia, Bali (Indonesia) and needless to say all possible sites of the west coast of Thailand (including Similan and Myanmar former Burma).
Okay, now you know how I got into Scuba diving.
Going to Thailand:
As decided I left Holland to try my luck in the sun, Thailand. At the time my sister and her boyfriend got an offer to buy a small bar/restaurant in center Patong and asked me to join them and help set up the business. It was September 1995 and so we still had about two months before high season would kick in. It soon became clear that being in Thailand holding a tourist visa and working was not the best of ideas and so we decided it best for me to work away from the watchful eyes of immigration. The only option was being out on a boat, dive guiding. So I went off living on boats for the better of the next two seasons being on shore for 2 or 3 days every 2 months.
Have to go now but will continue soon (please let me know your findings).
Due to matters of the heart I have moved back to Holland in 2004 from living on Phuket Island, Thailand for the previous 8 years.
As hearts are among the least reliable life support systems and people in general only have one of them, I died July 5th 2005.
Well…….although I really felt like dying, I am slowly getting a grip again and start seeing a tiny spot of light at the end of the tunnel.
As you can see from my profile I am running a small travel agency out in the south of Thailand getting people to enjoy various active outdoor activities such as SCUBA diving, sea kayaking, mountain climbing, jungle (jeep) safaris and such.
Although it has been a horrifying and very sad experience, in which many natives and tourists alike lost their lives, during “our” December 26th tsunami life must go on.
As some of you might have learned, we had huge water problems on the west coast and that did not help business. BUT all is back to “normal” now.
Phuket Island’s main income is out of tourism and so no tourists…….no income.
It has been said many times so one more time want hurt, if you really want to help go and visit Phuket. Stay in their hotels, participate in their daily excursions, go on their live aboard dive safaris, eat in their restaurants and buy your souvenirs.
Okay, so you think that was boring? Well, a guy is aloud to make a living, right?
My story……..
Last living in Holland in the town of Wassenaar, running a fitness center called Aerofit.
Having done that for about 3 years (almost 24/7) I thought it time to move on………
How I got to Scuba diving:
After teaching, the Friday last, aerobics class in Jan. 1992 (in an other fitness center) we all sat at the bar having a drink when one of the class participants complained about business not doing too well at the travel agency he was working at.
We talked some and I got a very good deal traveling to Diani, Kenya at cost price.
One little problem was the flight would be the next Monday and I had no idea of what to expect or do out on a beach somewhere in Africa. In fact I had never before thought of visiting Africa. Grabbed some t-shirts, shorts and got on the way.
Once at Diani I had a really nice hotel including pool and such only this is not my idea of a holiday. I always need to do or explore something. After breakfast and a dip in the pool I started wandering the white powdery beach. I remember how strange it was seeing guards walking the beach carrying riffles in between sun bathing Europeans. Well to get to the point, I stumbled over a sign saying “Scuba introductory course starting NOW”. Bringing back to mind pictures of Jacques Cousteau’s adventures and the frogman from old James Bond movies I though to give it a go. Again, I never considered perusing a scuba license before. Before long they sat me down in a small office like space, and I was watching a video about the first steps into breathing under water. As this holiday hardly costs me a penny I decided to go for it and get my Open Water Scuba license right there. It would set me back some 200 US Dollars but hé, at least I would have a goal in Africa.
It took me 4 days including 2 days out on a boat and actually being submerged into the Indian Ocean. I thought this experience to be unrelated to anything else I had ever experienced before in my life. It became the soul activity of this week, except for a few visits to the “Jungle baby bar” where I drank some beers and got into the “dark African” rhythms (dancing that is for the idea of 1 out of 3 Kenyans being HIV infected did not appeal too much to me). Once back in Holland I browsed around some to find a small dive school in the nearby village of Voorschoten. This couple, who had just enthusiastically started a school in their house, educated me further into the techniques and wonders of the underwater world. Needless to say diving in Holland was not at all what I have experienced in the Indian Ocean of the coast of Kenya. Anyway, I was bitten by the Scuba bug and devoted a holiday to diving. My choice was the Maldives. This was my first intentional leap into the ocean without having an instructor or a known buddy at my site. I do admit being nervous but the excitement won and it became one of the most rewarding holidays I have made so far. In 1992 the coral bleaching had not taken place yet and so I remember the Maldives as an underwater garden of colors and shapes of coral beyond any imagination. Of course the fish as well but I have been told they are still there for anyone to see. While being on a safari Dhoni, cruising the north Male atoll and diving when ever you felt like it, I decided to become a Dive Master myself to be able to show others, in a safe and pleasant way, the wonders of the Oceans. I have worked as a dive guide on Curaçao (one of the Dutch Antilles), east coast Malaysia, Bali (Indonesia) and needless to say all possible sites of the west coast of Thailand (including Similan and Myanmar former Burma).
Okay, now you know how I got into Scuba diving.
Going to Thailand:
As decided I left Holland to try my luck in the sun, Thailand. At the time my sister and her boyfriend got an offer to buy a small bar/restaurant in center Patong and asked me to join them and help set up the business. It was September 1995 and so we still had about two months before high season would kick in. It soon became clear that being in Thailand holding a tourist visa and working was not the best of ideas and so we decided it best for me to work away from the watchful eyes of immigration. The only option was being out on a boat, dive guiding. So I went off living on boats for the better of the next two seasons being on shore for 2 or 3 days every 2 months.
Have to go now but will continue soon (please let me know your findings).
Favorite blogs
Links
Chaweng mei '07
15 May 2007, 06:46, 18
x viewed
Pffff Chaweng ! Na ook hier het afgelopen jaar wat dagen te hebben doorgebracht, neergestreken in het Long Beach Lodge ressort. Nette bungalow met airco en warm water uit de douche, gelegen in een palmtuin direct aan het strand. Het was zonnig en droog, iets wat niet veel meer zou voorkomen in de dagen dat ik op Samui bleef. Gedoucht en op pad om wat te eten. Ben op zoek gegaan naar Charlies Hut maar dit leuke ressort is helemaal afgebroken en omringt door golfplaten afrastering (midden in hun hoogseizoen?). Er tegenover bij Ninja een Thaise hap genuttigd en terug geslenterd. De lucht begon te betrekken en de rest van de dag en haast de hele avond regen. Dan waardeer je een wat luxer bungalow ook wat meer, toch? Nog wel eruit geweest om een restaurantje voor diner te zoeken maar dit bleek, helaas, een teleurstelling. Ik vind trouwens dat er op Chaweng maar erg beperkt leuke/goede restaurantjes te vinden zijn. Allemaal van die verzamel schuren welke zowel Thais, Japans, Steaks en seafood serveren. In vergelijking met het drukst bezochte stand op Phuket is dat hier een aanfluiting. Vroeg weer terug in de bungalow en wat gelezen. In de ochtend gelukkig droog en zon. Loopbroekje aan en het strand 2x heen en terug gerent. Opvallend veel "hard" lopers onderweg om 7 uur ! Het strand blijft onveranderd mooi hier en de zee ziet er aantrekkelijk uit. Ook hier, steeds meer, jetski’s dat maakt het niet alleen gevaarlijk maar zeker ook veel minder rustig aan het strand. Na een ontbijtje weer het stadje in, ongelofelijk, wat een bouwput. 
Er zijn hier zowaar nog meer tailors dan op Patong en het lijkt erop dat overal waar gebouwd wordt(en dat is nogal wat) nog meer tailors komen.
Ook heeft men een groot deel van de "winkel"straat 1 richting gemaakt wat met de auto rijden tot een ramp maakt. Helemaal naar Coco’s gelopen maar daar was niet veel aan de hand, ook de duikscholen lijken erg weinig te doen te hebben. Hordes rokende, half ontblote, vol getatoeëerde, ge pierced, en semi chill “medewerkers” voor de shops alsof dit uitnodigend moet zijn. ’t Zal wel vet cool zijn, ha, ha. De stoepen zijn nog steeds erg slecht begaanbaar en her en der moet je omtrekkende bewegingen maken om niet enkeldiep door modderpoelen te hoeven waden. Nee, als dit ooit al wat was dan wordt het er zeker niet beter op. Gelukkig is de US wel sterk vertegenwoordigd met McDonald’s, Burger King, Swensson’s, Pizza Hut en noem ’t allemaal maar op (zelfs 2 Starbuck’s).
Business gedaan, time to move on ! Okay, Lamai dan proberen. Het eerste ressort waar ik naar de prijs van een kamer vraag denk ik dat ik het niet goed verstaan heb maar op het vodje papier dat ik onder m’n neus geschoven krijg, wordt het bevestigd. 14.000 Baht per overnachting ? Ja, ja, wel inclusief ontbijt. (Dat betaalde ik voor mijn vrijstaande bungalow in Kamala per maand). Nou, bedankt en suc6 met jullie hotel, occupancy van 5% (vroeg ik nog even naar) gek hé ? Verder het dorpje in gereden, erg smalle straatjes, bouwvallige gebouwen en ook hier alles vies, overvolle vuilnisbakken, plastic langs de weg en zelfs na de strotregen van vannacht stoffig.
Helemaal aan de buitenrand in het noorden van de baai een klein ressort gevonden waar ik voor 900 Baht een nacht mocht doorbrengen. Ook hier erg slecht bezet trouwens. In het dorp wat gegeten op de markt en met wat mensen gesproken die hier een bedrijfje hebben. Allemaal klagen ze over het gebrek aan toeristen, ja dat was wel anders in het seizoen 2004 toen de tsunami aan de westkust Samui zo’n beetje overspoelde maar dan met toeristen. Veel klagen ook over corruptie en de minder wordende leefomstandigheden op Samui. Ook vanmiddag en avond weer zware regens en dus meer dan gebruikelijk in de bungalow doorgebracht. Op Lamai viel mij op dat er zo verschrikkelijk veel “girly bar’s” zijn en je ook bijna iedere westerse kerel met een Thaise zuigzoen ziet lopen. Dat was Samui voor mij weer dit jaar, kort maar hevig en blij te vertrekken, heb er momenteel ook niet echt behoefte aan hier nog eens terug te komen, ook Phangan waar het ooit goed toeven was ligt niet meer in mijn verlangen met tot 30.000 bezoekers op een full moon party. Op naar mooier gebieden, okay die staan niet in de LP of wordt door rugzaktoeristen niet over gesproken, houden zo !
Er zijn hier zowaar nog meer tailors dan op Patong en het lijkt erop dat overal waar gebouwd wordt(en dat is nogal wat) nog meer tailors komen.
Ook heeft men een groot deel van de "winkel"straat 1 richting gemaakt wat met de auto rijden tot een ramp maakt. Helemaal naar Coco’s gelopen maar daar was niet veel aan de hand, ook de duikscholen lijken erg weinig te doen te hebben. Hordes rokende, half ontblote, vol getatoeëerde, ge pierced, en semi chill “medewerkers” voor de shops alsof dit uitnodigend moet zijn. ’t Zal wel vet cool zijn, ha, ha. De stoepen zijn nog steeds erg slecht begaanbaar en her en der moet je omtrekkende bewegingen maken om niet enkeldiep door modderpoelen te hoeven waden. Nee, als dit ooit al wat was dan wordt het er zeker niet beter op. Gelukkig is de US wel sterk vertegenwoordigd met McDonald’s, Burger King, Swensson’s, Pizza Hut en noem ’t allemaal maar op (zelfs 2 Starbuck’s).
Business gedaan, time to move on ! Okay, Lamai dan proberen. Het eerste ressort waar ik naar de prijs van een kamer vraag denk ik dat ik het niet goed verstaan heb maar op het vodje papier dat ik onder m’n neus geschoven krijg, wordt het bevestigd. 14.000 Baht per overnachting ? Ja, ja, wel inclusief ontbijt. (Dat betaalde ik voor mijn vrijstaande bungalow in Kamala per maand). Nou, bedankt en suc6 met jullie hotel, occupancy van 5% (vroeg ik nog even naar) gek hé ? Verder het dorpje in gereden, erg smalle straatjes, bouwvallige gebouwen en ook hier alles vies, overvolle vuilnisbakken, plastic langs de weg en zelfs na de strotregen van vannacht stoffig.
Helemaal aan de buitenrand in het noorden van de baai een klein ressort gevonden waar ik voor 900 Baht een nacht mocht doorbrengen. Ook hier erg slecht bezet trouwens. In het dorp wat gegeten op de markt en met wat mensen gesproken die hier een bedrijfje hebben. Allemaal klagen ze over het gebrek aan toeristen, ja dat was wel anders in het seizoen 2004 toen de tsunami aan de westkust Samui zo’n beetje overspoelde maar dan met toeristen. Veel klagen ook over corruptie en de minder wordende leefomstandigheden op Samui. Ook vanmiddag en avond weer zware regens en dus meer dan gebruikelijk in de bungalow doorgebracht. Op Lamai viel mij op dat er zo verschrikkelijk veel “girly bar’s” zijn en je ook bijna iedere westerse kerel met een Thaise zuigzoen ziet lopen. Dat was Samui voor mij weer dit jaar, kort maar hevig en blij te vertrekken, heb er momenteel ook niet echt behoefte aan hier nog eens terug te komen, ook Phangan waar het ooit goed toeven was ligt niet meer in mijn verlangen met tot 30.000 bezoekers op een full moon party. Op naar mooier gebieden, okay die staan niet in de LP of wordt door rugzaktoeristen niet over gesproken, houden zo !
 Forward
|
|
Flag as offensive |
| Tags (i) | ||
| The owner of the photo/video/blog can see who posted the tag, and only friends are allowed to tag. Max. 10 tags per photo/video/blog. | ||
Comments
©2004-2008 Hyves