|
|
As this is my first time ever, getting involved in a web log that is, please forgive uninteresting parts and by all means make me aware of them.
Due to matters of the heart I have moved back to Holland in 2004 from living on Phuket Island, Thailand for the previous 8 years.
As hearts are among the least reliable life support systems and people in general only have one of them, I died July 5th 2005.
Well…….although I really felt like dying, I am slowly getting a grip again and start seeing a tiny spot of light at the end of the tunnel.
As you can see from my profile I am running a small travel agency out in the south of Thailand getting people to enjoy various active outdoor activities such as SCUBA diving, sea kayaking, mountain climbing, jungle (jeep) safaris and such.
Although it has been a horrifying and very sad experience, in which many natives and tourists alike lost their lives, during “our” December 26th tsunami life must go on.
As some of you might have learned, we had huge water problems on the west coast and that did not help business. BUT all is back to “normal” now.
Phuket Island’s main income is out of tourism and so no tourists…….no income.
It has been said many times so one more time want hurt, if you really want to help go and visit Phuket. Stay in their hotels, participate in their daily excursions, go on their live aboard dive safaris, eat in their restaurants and buy your souvenirs.
Okay, so you think that was boring? Well, a guy is aloud to make a living, right?
My story……..
Last living in Holland in the town of Wassenaar, running a fitness center called Aerofit.
Having done that for about 3 years (almost 24/7) I thought it time to move on………
How I got to Scuba diving:
After teaching, the Friday last, aerobics class in Jan. 1992 (in an other fitness center) we all sat at the bar having a drink when one of the class participants complained about business not doing too well at the travel agency he was working at.
We talked some and I got a very good deal traveling to Diani, Kenya at cost price.
One little problem was the flight would be the next Monday and I had no idea of what to expect or do out on a beach somewhere in Africa. In fact I had never before thought of visiting Africa. Grabbed some t-shirts, shorts and got on the way.
Once at Diani I had a really nice hotel including pool and such only this is not my idea of a holiday. I always need to do or explore something. After breakfast and a dip in the pool I started wandering the white powdery beach. I remember how strange it was seeing guards walking the beach carrying riffles in between sun bathing Europeans. Well to get to the point, I stumbled over a sign saying “Scuba introductory course starting NOW”. Bringing back to mind pictures of Jacques Cousteau’s adventures and the frogman from old James Bond movies I though to give it a go. Again, I never considered perusing a scuba license before. Before long they sat me down in a small office like space, and I was watching a video about the first steps into breathing under water. As this holiday hardly costs me a penny I decided to go for it and get my Open Water Scuba license right there. It would set me back some 200 US Dollars but hé, at least I would have a goal in Africa.
It took me 4 days including 2 days out on a boat and actually being submerged into the Indian Ocean. I thought this experience to be unrelated to anything else I had ever experienced before in my life. It became the soul activity of this week, except for a few visits to the “Jungle baby bar” where I drank some beers and got into the “dark African” rhythms (dancing that is for the idea of 1 out of 3 Kenyans being HIV infected did not appeal too much to me). Once back in Holland I browsed around some to find a small dive school in the nearby village of Voorschoten. This couple, who had just enthusiastically started a school in their house, educated me further into the techniques and wonders of the underwater world. Needless to say diving in Holland was not at all what I have experienced in the Indian Ocean of the coast of Kenya. Anyway, I was bitten by the Scuba bug and devoted a holiday to diving. My choice was the Maldives. This was my first intentional leap into the ocean without having an instructor or a known buddy at my site. I do admit being nervous but the excitement won and it became one of the most rewarding holidays I have made so far. In 1992 the coral bleaching had not taken place yet and so I remember the Maldives as an underwater garden of colors and shapes of coral beyond any imagination. Of course the fish as well but I have been told they are still there for anyone to see. While being on a safari Dhoni, cruising the north Male atoll and diving when ever you felt like it, I decided to become a Dive Master myself to be able to show others, in a safe and pleasant way, the wonders of the Oceans. I have worked as a dive guide on Curaçao (one of the Dutch Antilles), east coast Malaysia, Bali (Indonesia) and needless to say all possible sites of the west coast of Thailand (including Similan and Myanmar former Burma).
Okay, now you know how I got into Scuba diving.
Going to Thailand:
As decided I left Holland to try my luck in the sun, Thailand. At the time my sister and her boyfriend got an offer to buy a small bar/restaurant in center Patong and asked me to join them and help set up the business. It was September 1995 and so we still had about two months before high season would kick in. It soon became clear that being in Thailand holding a tourist visa and working was not the best of ideas and so we decided it best for me to work away from the watchful eyes of immigration. The only option was being out on a boat, dive guiding. So I went off living on boats for the better of the next two seasons being on shore for 2 or 3 days every 2 months.
Have to go now but will continue soon (please let me know your findings).
Due to matters of the heart I have moved back to Holland in 2004 from living on Phuket Island, Thailand for the previous 8 years.
As hearts are among the least reliable life support systems and people in general only have one of them, I died July 5th 2005.
Well…….although I really felt like dying, I am slowly getting a grip again and start seeing a tiny spot of light at the end of the tunnel.
As you can see from my profile I am running a small travel agency out in the south of Thailand getting people to enjoy various active outdoor activities such as SCUBA diving, sea kayaking, mountain climbing, jungle (jeep) safaris and such.
Although it has been a horrifying and very sad experience, in which many natives and tourists alike lost their lives, during “our” December 26th tsunami life must go on.
As some of you might have learned, we had huge water problems on the west coast and that did not help business. BUT all is back to “normal” now.
Phuket Island’s main income is out of tourism and so no tourists…….no income.
It has been said many times so one more time want hurt, if you really want to help go and visit Phuket. Stay in their hotels, participate in their daily excursions, go on their live aboard dive safaris, eat in their restaurants and buy your souvenirs.
Okay, so you think that was boring? Well, a guy is aloud to make a living, right?
My story……..
Last living in Holland in the town of Wassenaar, running a fitness center called Aerofit.
Having done that for about 3 years (almost 24/7) I thought it time to move on………
How I got to Scuba diving:
After teaching, the Friday last, aerobics class in Jan. 1992 (in an other fitness center) we all sat at the bar having a drink when one of the class participants complained about business not doing too well at the travel agency he was working at.
We talked some and I got a very good deal traveling to Diani, Kenya at cost price.
One little problem was the flight would be the next Monday and I had no idea of what to expect or do out on a beach somewhere in Africa. In fact I had never before thought of visiting Africa. Grabbed some t-shirts, shorts and got on the way.
Once at Diani I had a really nice hotel including pool and such only this is not my idea of a holiday. I always need to do or explore something. After breakfast and a dip in the pool I started wandering the white powdery beach. I remember how strange it was seeing guards walking the beach carrying riffles in between sun bathing Europeans. Well to get to the point, I stumbled over a sign saying “Scuba introductory course starting NOW”. Bringing back to mind pictures of Jacques Cousteau’s adventures and the frogman from old James Bond movies I though to give it a go. Again, I never considered perusing a scuba license before. Before long they sat me down in a small office like space, and I was watching a video about the first steps into breathing under water. As this holiday hardly costs me a penny I decided to go for it and get my Open Water Scuba license right there. It would set me back some 200 US Dollars but hé, at least I would have a goal in Africa.
It took me 4 days including 2 days out on a boat and actually being submerged into the Indian Ocean. I thought this experience to be unrelated to anything else I had ever experienced before in my life. It became the soul activity of this week, except for a few visits to the “Jungle baby bar” where I drank some beers and got into the “dark African” rhythms (dancing that is for the idea of 1 out of 3 Kenyans being HIV infected did not appeal too much to me). Once back in Holland I browsed around some to find a small dive school in the nearby village of Voorschoten. This couple, who had just enthusiastically started a school in their house, educated me further into the techniques and wonders of the underwater world. Needless to say diving in Holland was not at all what I have experienced in the Indian Ocean of the coast of Kenya. Anyway, I was bitten by the Scuba bug and devoted a holiday to diving. My choice was the Maldives. This was my first intentional leap into the ocean without having an instructor or a known buddy at my site. I do admit being nervous but the excitement won and it became one of the most rewarding holidays I have made so far. In 1992 the coral bleaching had not taken place yet and so I remember the Maldives as an underwater garden of colors and shapes of coral beyond any imagination. Of course the fish as well but I have been told they are still there for anyone to see. While being on a safari Dhoni, cruising the north Male atoll and diving when ever you felt like it, I decided to become a Dive Master myself to be able to show others, in a safe and pleasant way, the wonders of the Oceans. I have worked as a dive guide on Curaçao (one of the Dutch Antilles), east coast Malaysia, Bali (Indonesia) and needless to say all possible sites of the west coast of Thailand (including Similan and Myanmar former Burma).
Okay, now you know how I got into Scuba diving.
Going to Thailand:
As decided I left Holland to try my luck in the sun, Thailand. At the time my sister and her boyfriend got an offer to buy a small bar/restaurant in center Patong and asked me to join them and help set up the business. It was September 1995 and so we still had about two months before high season would kick in. It soon became clear that being in Thailand holding a tourist visa and working was not the best of ideas and so we decided it best for me to work away from the watchful eyes of immigration. The only option was being out on a boat, dive guiding. So I went off living on boats for the better of the next two seasons being on shore for 2 or 3 days every 2 months.
Have to go now but will continue soon (please let me know your findings).
Favorite blogs
Links
Nakhon/Krabi
15 May 2007, 08:23, 30
x viewed
De veerboot terug naar Don Sak om 12:30 uur. 
Van de boot, waar ik op moet, komen wel 15 politie auto’s vol bemanning en ook een aantal militaire voertuigen. Enkele dagen later hoor ik over invallen in barretjes van een vriend uit NL, geen idee of dit met elkaar te maken heeft trouwens. De overtocht was aangenaam, met een foot massage aan boord, bamisoepje gegeten en als eerste van de boot af. Eerst bij de Khaosuwanphradit tempel gekeken, ca. 1 km ten noorden van de pier en toen de [410] af richting Nakhon Si Thammarat. Onderweg weer veel regen en daardoor niet veel gestopt, helaas. Door wat verkeerd rijden (heb ook geen kaart-lees maatje meer) later dan geplant bij Khiri Wong dorp. Hier woont een eeuwen oude commune langs een weggetje aan de voet van een berg die het Khao Luang park in gaat. Erg creatief in handicrafts en druk met het verbouwen van rambutan, mangostan, doerian en sato. Helaas moet ik mijn weg beëindigen, bij een oversteek over een rivier, door de vele regenval. De regen houdt aan en het wordt rond 4 uur ook al aardig donker. Ik ga nog 3 keer de weg af om te proberen toch van deze kant uit het park in te komen maar steeds word ik gestopt door of een obstakel of een park ranger die de doorgang verbiedt i.v.m. de regenval. Wel rij ik hierbij door mooie natuur en vele plantages waaronder de merkwaardige doerian bomen. In dit gebied (Amphoe Lan Saka) vind je maar beperkt overnachtinggelegenheid. Blij ben ik dan ook met een splinternieuw ressort langs de weg in gezellige houten bouw en bungalows in een tuin met fruitbomen. Dit doet me denken aan een overnachting in Khao Sok een aantal jaar geleden (toen nog met m'n Lief) midden tussen de rambutan bomen. In de stromende regen word ik door een meisje met een grote paraplu begeleid naar een bungalow. Ik ben de enige bezoeken in het ressort. Na een douche onder een heerlijke straal warm water, wat schone kleren en tanden poetsen naar het restaurant. Het is groot en leuk gebouwd met houten, in vernis geschilderde boomstammen. Ook het meubilair is van "ruw" hout.
Hier zit een tafel met 5 Thai (2 dames en 3 heren) uitgebreid te eten met een fles Sang Som (Thaise whiskey) en de nodige soda’s. Ze begroeten me vriendelijk en na mijn maal word ik uitgenodigd bij hun aan tafel een biertje mee te komen drinken. Gezien hun zeer beperkte kennis van de Engelse taal wordt het handen en voeten conversatie maar de nodige drank maakt alles wat makkelijker. Het is een gezellige avond en om 22:30 uur lig ik voldaan op bed naar de regen op het dak te luisteren. In de ochtend voel ik de liters Heineken van de avond ervoor nog aardig zitten en besluit om dan eerst maar een Thais ontbijt (Kao Tom Kai) rijstesoep te eten. Ik bestel een kop thee en vraag er wat nom (melk) bij, krijg echter een schaal koekjes (Kanom). Aardig opgeknapt stap ik weer in de auto en het is zowaar droog.
Na een wandeling in het Khao Luang NP weer als nieuw. Dan ook nog maar even naar Namtok Yong waterval en dan door naar Krabi. Ik rij richting Klong Thom om naar de "hot stream" te gaan, een rivier welke als warmwaterbron ontspringt en met ca. 40ºC watertemperatuur de jungle instroomt. Uiteraard worden er magische en geneeskundige krachten aan het water toebedeeld, what ever. Voor mij is het een bizar stukje natuur. Hierna rij ik naar het ernaast gelegen Thung Tiao en stap met foto + video camera de jungle in. Gelukkig had ik de tegenwoordigheid van geest om ook een regenjas mee te nemen want na een half uur over modderige junglegrond te zijn getrokken barste de hemel weer los. Dit is eigenlijk de manier om een tropisch regenwoud te verkennen.
Na er een uur of 2 te hebben rondgelopen terug naar de auto en het afdrogen van camera’s. Koh Lanta laat ik deze keer maar links liggen en rij door naar Krabi Town en check in het City Hotel in. Ook hier is het weer heerlijk douchen na zo’n dag en de stad in voor een hap. De volgende ochtend (weer regen) langs Ao Nang, Ao Leuk en Pang Nga terug naar Kamala. Weer mooie stukjes Thailand gezien, meestal geen toerist tegengekomen en ook nog echte vriendelijke mensen. By the way, waar ik met de Thai in het restaurant heb gedronken mocht ik niets betalen, zelfs mijn eten werd door hun betaald. Het volgende avontuur wordt het beklimmen van de Phanom Benja berg, een 3 daagse jungle trek naar de piek, door dichte jungle en doorwaden van bergstromen, kamperen in de jungle en als beloning een uitzicht vanaf de ca. 1800 meter hoge top over de provincies Krabi en Nakhon Si Thammarat. Maar eerst naar Bali !
Van de boot, waar ik op moet, komen wel 15 politie auto’s vol bemanning en ook een aantal militaire voertuigen. Enkele dagen later hoor ik over invallen in barretjes van een vriend uit NL, geen idee of dit met elkaar te maken heeft trouwens. De overtocht was aangenaam, met een foot massage aan boord, bamisoepje gegeten en als eerste van de boot af. Eerst bij de Khaosuwanphradit tempel gekeken, ca. 1 km ten noorden van de pier en toen de [410] af richting Nakhon Si Thammarat. Onderweg weer veel regen en daardoor niet veel gestopt, helaas. Door wat verkeerd rijden (heb ook geen kaart-lees maatje meer) later dan geplant bij Khiri Wong dorp. Hier woont een eeuwen oude commune langs een weggetje aan de voet van een berg die het Khao Luang park in gaat. Erg creatief in handicrafts en druk met het verbouwen van rambutan, mangostan, doerian en sato. Helaas moet ik mijn weg beëindigen, bij een oversteek over een rivier, door de vele regenval. De regen houdt aan en het wordt rond 4 uur ook al aardig donker. Ik ga nog 3 keer de weg af om te proberen toch van deze kant uit het park in te komen maar steeds word ik gestopt door of een obstakel of een park ranger die de doorgang verbiedt i.v.m. de regenval. Wel rij ik hierbij door mooie natuur en vele plantages waaronder de merkwaardige doerian bomen. In dit gebied (Amphoe Lan Saka) vind je maar beperkt overnachtinggelegenheid. Blij ben ik dan ook met een splinternieuw ressort langs de weg in gezellige houten bouw en bungalows in een tuin met fruitbomen. Dit doet me denken aan een overnachting in Khao Sok een aantal jaar geleden (toen nog met m'n Lief) midden tussen de rambutan bomen. In de stromende regen word ik door een meisje met een grote paraplu begeleid naar een bungalow. Ik ben de enige bezoeken in het ressort. Na een douche onder een heerlijke straal warm water, wat schone kleren en tanden poetsen naar het restaurant. Het is groot en leuk gebouwd met houten, in vernis geschilderde boomstammen. Ook het meubilair is van "ruw" hout.
Hier zit een tafel met 5 Thai (2 dames en 3 heren) uitgebreid te eten met een fles Sang Som (Thaise whiskey) en de nodige soda’s. Ze begroeten me vriendelijk en na mijn maal word ik uitgenodigd bij hun aan tafel een biertje mee te komen drinken. Gezien hun zeer beperkte kennis van de Engelse taal wordt het handen en voeten conversatie maar de nodige drank maakt alles wat makkelijker. Het is een gezellige avond en om 22:30 uur lig ik voldaan op bed naar de regen op het dak te luisteren. In de ochtend voel ik de liters Heineken van de avond ervoor nog aardig zitten en besluit om dan eerst maar een Thais ontbijt (Kao Tom Kai) rijstesoep te eten. Ik bestel een kop thee en vraag er wat nom (melk) bij, krijg echter een schaal koekjes (Kanom). Aardig opgeknapt stap ik weer in de auto en het is zowaar droog.
Na een wandeling in het Khao Luang NP weer als nieuw. Dan ook nog maar even naar Namtok Yong waterval en dan door naar Krabi. Ik rij richting Klong Thom om naar de "hot stream" te gaan, een rivier welke als warmwaterbron ontspringt en met ca. 40ºC watertemperatuur de jungle instroomt. Uiteraard worden er magische en geneeskundige krachten aan het water toebedeeld, what ever. Voor mij is het een bizar stukje natuur. Hierna rij ik naar het ernaast gelegen Thung Tiao en stap met foto + video camera de jungle in. Gelukkig had ik de tegenwoordigheid van geest om ook een regenjas mee te nemen want na een half uur over modderige junglegrond te zijn getrokken barste de hemel weer los. Dit is eigenlijk de manier om een tropisch regenwoud te verkennen.
Na er een uur of 2 te hebben rondgelopen terug naar de auto en het afdrogen van camera’s. Koh Lanta laat ik deze keer maar links liggen en rij door naar Krabi Town en check in het City Hotel in. Ook hier is het weer heerlijk douchen na zo’n dag en de stad in voor een hap. De volgende ochtend (weer regen) langs Ao Nang, Ao Leuk en Pang Nga terug naar Kamala. Weer mooie stukjes Thailand gezien, meestal geen toerist tegengekomen en ook nog echte vriendelijke mensen. By the way, waar ik met de Thai in het restaurant heb gedronken mocht ik niets betalen, zelfs mijn eten werd door hun betaald. Het volgende avontuur wordt het beklimmen van de Phanom Benja berg, een 3 daagse jungle trek naar de piek, door dichte jungle en doorwaden van bergstromen, kamperen in de jungle en als beloning een uitzicht vanaf de ca. 1800 meter hoge top over de provincies Krabi en Nakhon Si Thammarat. Maar eerst naar Bali !
 Forward
|
|
Flag as offensive |
| Tags (i) | ||
| The owner of the photo/video/blog can see who posted the tag, and only friends are allowed to tag. Max. 10 tags per photo/video/blog. | ||
Comments
©2004-2008 Hyves