|
|
As this is my first time ever, getting involved in a web log that is, please forgive uninteresting parts and by all means make me aware of them.
Due to matters of the heart I have moved back to Holland in 2004 from living on Phuket Island, Thailand for the previous 8 years.
As hearts are among the least reliable life support systems and people in general only have one of them, I died July 5th 2005.
Well…….although I really felt like dying, I am slowly getting a grip again and start seeing a tiny spot of light at the end of the tunnel.
As you can see from my profile I am running a small travel agency out in the south of Thailand getting people to enjoy various active outdoor activities such as SCUBA diving, sea kayaking, mountain climbing, jungle (jeep) safaris and such.
Although it has been a horrifying and very sad experience, in which many natives and tourists alike lost their lives, during “our” December 26th tsunami life must go on.
As some of you might have learned, we had huge water problems on the west coast and that did not help business. BUT all is back to “normal” now.
Phuket Island’s main income is out of tourism and so no tourists…….no income.
It has been said many times so one more time want hurt, if you really want to help go and visit Phuket. Stay in their hotels, participate in their daily excursions, go on their live aboard dive safaris, eat in their restaurants and buy your souvenirs.
Okay, so you think that was boring? Well, a guy is aloud to make a living, right?
My story……..
Last living in Holland in the town of Wassenaar, running a fitness center called Aerofit.
Having done that for about 3 years (almost 24/7) I thought it time to move on………
How I got to Scuba diving:
After teaching, the Friday last, aerobics class in Jan. 1992 (in an other fitness center) we all sat at the bar having a drink when one of the class participants complained about business not doing too well at the travel agency he was working at.
We talked some and I got a very good deal traveling to Diani, Kenya at cost price.
One little problem was the flight would be the next Monday and I had no idea of what to expect or do out on a beach somewhere in Africa. In fact I had never before thought of visiting Africa. Grabbed some t-shirts, shorts and got on the way.
Once at Diani I had a really nice hotel including pool and such only this is not my idea of a holiday. I always need to do or explore something. After breakfast and a dip in the pool I started wandering the white powdery beach. I remember how strange it was seeing guards walking the beach carrying riffles in between sun bathing Europeans. Well to get to the point, I stumbled over a sign saying “Scuba introductory course starting NOW”. Bringing back to mind pictures of Jacques Cousteau’s adventures and the frogman from old James Bond movies I though to give it a go. Again, I never considered perusing a scuba license before. Before long they sat me down in a small office like space, and I was watching a video about the first steps into breathing under water. As this holiday hardly costs me a penny I decided to go for it and get my Open Water Scuba license right there. It would set me back some 200 US Dollars but hé, at least I would have a goal in Africa.
It took me 4 days including 2 days out on a boat and actually being submerged into the Indian Ocean. I thought this experience to be unrelated to anything else I had ever experienced before in my life. It became the soul activity of this week, except for a few visits to the “Jungle baby bar” where I drank some beers and got into the “dark African” rhythms (dancing that is for the idea of 1 out of 3 Kenyans being HIV infected did not appeal too much to me). Once back in Holland I browsed around some to find a small dive school in the nearby village of Voorschoten. This couple, who had just enthusiastically started a school in their house, educated me further into the techniques and wonders of the underwater world. Needless to say diving in Holland was not at all what I have experienced in the Indian Ocean of the coast of Kenya. Anyway, I was bitten by the Scuba bug and devoted a holiday to diving. My choice was the Maldives. This was my first intentional leap into the ocean without having an instructor or a known buddy at my site. I do admit being nervous but the excitement won and it became one of the most rewarding holidays I have made so far. In 1992 the coral bleaching had not taken place yet and so I remember the Maldives as an underwater garden of colors and shapes of coral beyond any imagination. Of course the fish as well but I have been told they are still there for anyone to see. While being on a safari Dhoni, cruising the north Male atoll and diving when ever you felt like it, I decided to become a Dive Master myself to be able to show others, in a safe and pleasant way, the wonders of the Oceans. I have worked as a dive guide on Curaçao (one of the Dutch Antilles), east coast Malaysia, Bali (Indonesia) and needless to say all possible sites of the west coast of Thailand (including Similan and Myanmar former Burma).
Okay, now you know how I got into Scuba diving.
Going to Thailand:
As decided I left Holland to try my luck in the sun, Thailand. At the time my sister and her boyfriend got an offer to buy a small bar/restaurant in center Patong and asked me to join them and help set up the business. It was September 1995 and so we still had about two months before high season would kick in. It soon became clear that being in Thailand holding a tourist visa and working was not the best of ideas and so we decided it best for me to work away from the watchful eyes of immigration. The only option was being out on a boat, dive guiding. So I went off living on boats for the better of the next two seasons being on shore for 2 or 3 days every 2 months.
Have to go now but will continue soon (please let me know your findings).
Due to matters of the heart I have moved back to Holland in 2004 from living on Phuket Island, Thailand for the previous 8 years.
As hearts are among the least reliable life support systems and people in general only have one of them, I died July 5th 2005.
Well…….although I really felt like dying, I am slowly getting a grip again and start seeing a tiny spot of light at the end of the tunnel.
As you can see from my profile I am running a small travel agency out in the south of Thailand getting people to enjoy various active outdoor activities such as SCUBA diving, sea kayaking, mountain climbing, jungle (jeep) safaris and such.
Although it has been a horrifying and very sad experience, in which many natives and tourists alike lost their lives, during “our” December 26th tsunami life must go on.
As some of you might have learned, we had huge water problems on the west coast and that did not help business. BUT all is back to “normal” now.
Phuket Island’s main income is out of tourism and so no tourists…….no income.
It has been said many times so one more time want hurt, if you really want to help go and visit Phuket. Stay in their hotels, participate in their daily excursions, go on their live aboard dive safaris, eat in their restaurants and buy your souvenirs.
Okay, so you think that was boring? Well, a guy is aloud to make a living, right?
My story……..
Last living in Holland in the town of Wassenaar, running a fitness center called Aerofit.
Having done that for about 3 years (almost 24/7) I thought it time to move on………
How I got to Scuba diving:
After teaching, the Friday last, aerobics class in Jan. 1992 (in an other fitness center) we all sat at the bar having a drink when one of the class participants complained about business not doing too well at the travel agency he was working at.
We talked some and I got a very good deal traveling to Diani, Kenya at cost price.
One little problem was the flight would be the next Monday and I had no idea of what to expect or do out on a beach somewhere in Africa. In fact I had never before thought of visiting Africa. Grabbed some t-shirts, shorts and got on the way.
Once at Diani I had a really nice hotel including pool and such only this is not my idea of a holiday. I always need to do or explore something. After breakfast and a dip in the pool I started wandering the white powdery beach. I remember how strange it was seeing guards walking the beach carrying riffles in between sun bathing Europeans. Well to get to the point, I stumbled over a sign saying “Scuba introductory course starting NOW”. Bringing back to mind pictures of Jacques Cousteau’s adventures and the frogman from old James Bond movies I though to give it a go. Again, I never considered perusing a scuba license before. Before long they sat me down in a small office like space, and I was watching a video about the first steps into breathing under water. As this holiday hardly costs me a penny I decided to go for it and get my Open Water Scuba license right there. It would set me back some 200 US Dollars but hé, at least I would have a goal in Africa.
It took me 4 days including 2 days out on a boat and actually being submerged into the Indian Ocean. I thought this experience to be unrelated to anything else I had ever experienced before in my life. It became the soul activity of this week, except for a few visits to the “Jungle baby bar” where I drank some beers and got into the “dark African” rhythms (dancing that is for the idea of 1 out of 3 Kenyans being HIV infected did not appeal too much to me). Once back in Holland I browsed around some to find a small dive school in the nearby village of Voorschoten. This couple, who had just enthusiastically started a school in their house, educated me further into the techniques and wonders of the underwater world. Needless to say diving in Holland was not at all what I have experienced in the Indian Ocean of the coast of Kenya. Anyway, I was bitten by the Scuba bug and devoted a holiday to diving. My choice was the Maldives. This was my first intentional leap into the ocean without having an instructor or a known buddy at my site. I do admit being nervous but the excitement won and it became one of the most rewarding holidays I have made so far. In 1992 the coral bleaching had not taken place yet and so I remember the Maldives as an underwater garden of colors and shapes of coral beyond any imagination. Of course the fish as well but I have been told they are still there for anyone to see. While being on a safari Dhoni, cruising the north Male atoll and diving when ever you felt like it, I decided to become a Dive Master myself to be able to show others, in a safe and pleasant way, the wonders of the Oceans. I have worked as a dive guide on Curaçao (one of the Dutch Antilles), east coast Malaysia, Bali (Indonesia) and needless to say all possible sites of the west coast of Thailand (including Similan and Myanmar former Burma).
Okay, now you know how I got into Scuba diving.
Going to Thailand:
As decided I left Holland to try my luck in the sun, Thailand. At the time my sister and her boyfriend got an offer to buy a small bar/restaurant in center Patong and asked me to join them and help set up the business. It was September 1995 and so we still had about two months before high season would kick in. It soon became clear that being in Thailand holding a tourist visa and working was not the best of ideas and so we decided it best for me to work away from the watchful eyes of immigration. The only option was being out on a boat, dive guiding. So I went off living on boats for the better of the next two seasons being on shore for 2 or 3 days every 2 months.
Have to go now but will continue soon (please let me know your findings).
Favorite blogs
Links
Kuala Lumpur fun !
26 May 2007, 16:02, 47
x viewed
Twee dagen city life in (vind ik) de gezelligste stad in Azië, Kuala Lumpur of zoals meestal aangeduid als KL. De vlucht van Den Pasar, Bali duurde maar 2 uur 20 min en dus ruim op tijd op KLIA. De formaliteiten hier zijn zoals gebruikelijk totaal geen probleem en je staat dan ook zo aan de andere kant van de streep. Helaas regende het wat dus besluit ik om maar niet met de mono rail vanaf sentral station naar Bukit Bintang te gaan maar met een budget taxi. Eerst natuurlijk een ticket kopen voor de 28 min durende KLIA trein van de luchthaven naar sentral á MR 35. Op sentral naar de taxi stand en voor MR 9 een ritje naar het Dorset Regency hotel, net aan het begin(of einde) van Bukit Bintang. Ingecheckt en naar de kamer. Zo nu eerst even uit de reiskleren, tanden poetsen en een lekkere douche. Schone kleertjes aan en "de hort op".
Ik loop via de andere kant door kleine straatjes tichting de "Bintang walk" en kom op een hoek een gezellig (Chinees) uitziend restaurant tegen waar ik maar wat ga eten. Gelukkig kan je hier nog gewoon een flesje Carlsberg bestellen en dat lijkt me een goed begin. Op de muur in het restaurant staan de gerechten en buiten op branders staan 4 koks de gerechten te bereiden. De bami goreng met eend is mijn keuze en nu is het heerlijk om je heen kijken naar de bedrijvigheid om me heen. Het eten wordt al snel gebracht ondanks dat het er bom vol zit. Zowel het biertje als ook het eten smaakt verrukkelijk na het toch wat flauwe eten op Bali. Ik schier er wat plaatjes en wandel verder. Het is hier meteen een stuk warmer dan op Bali, dat zal ook wel door de regen van vanmiddag zijn. Na een stukje langs de shopping malls, Starbucks, Dome's en andere koffie tenten geslenterd te zijn loop ik terug naar het Dorset. Na weer een douche, tandjes poetsen duik ik onder de deken want het is knap fris in de kamer. Na een kwartiertje BBC World news gekeken te hebben geloof ik het allemaal wel en val rond 23 uur in slaap. Om 7 uur zit ik aan het ontbijt en tot mij verrassing is het er al redelijk druk. Een heerlijk buffet met brood, corn flakes, vruchten sappen, Maleisische gerechten en een kok die op bestelling ala minuut een omeletje voor je bakt en natuurlijk rijkelijk koffie en thee. Om de prijzen van foto accessoires voor mijn Nikon te checken, heb ik in een gidsje gevonden, moet ik in het Ampang Plaza zijn, voor de kenners dit ligt in hetzelfde gebouw als het Crown Princess hotel (waar ik overigens 4 jaar geleden overnacht heb. Met de taxi erheen, alleen maar om te ontdekken dat hier bijna elk winkeltje leeg of gesloten is en bovendien weinig foto zaken. Dan aan de wandel richting Suria Twin Towers.
Hier ben ik alwel diverse keren geweest maar nog nooit op de fly bridge, tussen de torens in op ca 160 meter hoogte. Beneden kan je gratis tickets ophalen (er wordt een vast aantal kaartjes per dag uitgegeven) en dan krijg je te horen hoe laat je omhoog mag. Gezien ik er vóór 12 uur was en om 2:30 uur omhoog mocht ben ik eerst maar voor het park bij Dome café een latté gaan drinken en een hapje gegeten. Daarna de hele mall doorgeslenterd om rond 2:30 uur gereed te staan voor het spektakel. Hoewel het maar van korte duur is ben ik toch blij nu eens de tijd genomen te hebben om dit te beleven. Je hebt een erg mooi uitzicht over de stad en over het park dat voor de torens ligt. Hierna via het park en diverse straatjes teruggelopen naar het Dorset. Een leuke dag maar geen foto accessoires gevonden. Na weer een douche en even op bed gelegen te hebben vraag ik het aan de receptie. Deze verwijzen me naar het Plaze Low Yat, hier zou ik van alles met computers en fotografie moeten kunnen vinden. Omdat het al laat in de middag is en ik stalpoten heb van het slenteren besluit ik dit morgen dan maar te gaan doen.
Op weg naar de Jalan Alor voor mijn avondmaal in een soort straat eet markt loop ik toch weer even Lot 10 in en koop hier de nieuwste geur van l'eau d'issey, issey miyake summer. Op Alor eet ik een bamisoep met pangsit goreng van garnalen, een liter Carlsberg en de dag is weer compleet. Moe maar voldaan loop ik terug naar mijn kamer voor de laatste nacht hier. Vanochtend om 8 uur aan het ontbijt, het is nu nog drukker. Weer lekker ontbeten en aan de wandel langs de "walk". Eerst op de hoek bij het Marriott naar binnen bij Starhill. Hier zijn de meeste horloge shops van de merken waar ik alleen maar naar mag kijken. Genieten blijft het. Dan via KL Plaze, BB Plaza, Sungei Wang naar Low Yat. Hier vind ik idd vele foto winkels maar niet al te veel Nikon en ook de keuze is gering. Evengoed toch wat tijd hier verbracht en via de voorkant langs de barretjes en restaurantjes teruggewandeld om voor KL Plaza nog een lekkere bak koffie te nemen. Hierna rustig terug naar het hotel, gedoucht, tasje gepakt en uitgecheckt. Teruggewandeld naar het Bukit Bintang station van de mono rail en hier voor MR 2,10 een kaartje naar sentral gekocht. Hier weer de MR 35 voor de KLIA trein en op de luchthaven gewacht tot mijn boarding. Helaas zat de parfum die ik in de stad kocht in een 125 ml flesje waardoor ik deze moest achter laten. Er loop in elk geval nu een Maleier rond die heeeeel lekker ruikt.
Op Phuket word ik opgehaald door Els & Pim en ben dan ook snel in het huisje. Altijd leuk om KL te bezoeken en dit is beslist niet de laatste keer bij leven en welzijn. Zo, nu wordt het weer trainen voor de ½ marathon de 17 juni hier op Phuket.
Ik loop via de andere kant door kleine straatjes tichting de "Bintang walk" en kom op een hoek een gezellig (Chinees) uitziend restaurant tegen waar ik maar wat ga eten. Gelukkig kan je hier nog gewoon een flesje Carlsberg bestellen en dat lijkt me een goed begin. Op de muur in het restaurant staan de gerechten en buiten op branders staan 4 koks de gerechten te bereiden. De bami goreng met eend is mijn keuze en nu is het heerlijk om je heen kijken naar de bedrijvigheid om me heen. Het eten wordt al snel gebracht ondanks dat het er bom vol zit. Zowel het biertje als ook het eten smaakt verrukkelijk na het toch wat flauwe eten op Bali. Ik schier er wat plaatjes en wandel verder. Het is hier meteen een stuk warmer dan op Bali, dat zal ook wel door de regen van vanmiddag zijn. Na een stukje langs de shopping malls, Starbucks, Dome's en andere koffie tenten geslenterd te zijn loop ik terug naar het Dorset. Na weer een douche, tandjes poetsen duik ik onder de deken want het is knap fris in de kamer. Na een kwartiertje BBC World news gekeken te hebben geloof ik het allemaal wel en val rond 23 uur in slaap. Om 7 uur zit ik aan het ontbijt en tot mij verrassing is het er al redelijk druk. Een heerlijk buffet met brood, corn flakes, vruchten sappen, Maleisische gerechten en een kok die op bestelling ala minuut een omeletje voor je bakt en natuurlijk rijkelijk koffie en thee. Om de prijzen van foto accessoires voor mijn Nikon te checken, heb ik in een gidsje gevonden, moet ik in het Ampang Plaza zijn, voor de kenners dit ligt in hetzelfde gebouw als het Crown Princess hotel (waar ik overigens 4 jaar geleden overnacht heb. Met de taxi erheen, alleen maar om te ontdekken dat hier bijna elk winkeltje leeg of gesloten is en bovendien weinig foto zaken. Dan aan de wandel richting Suria Twin Towers.
Hier ben ik alwel diverse keren geweest maar nog nooit op de fly bridge, tussen de torens in op ca 160 meter hoogte. Beneden kan je gratis tickets ophalen (er wordt een vast aantal kaartjes per dag uitgegeven) en dan krijg je te horen hoe laat je omhoog mag. Gezien ik er vóór 12 uur was en om 2:30 uur omhoog mocht ben ik eerst maar voor het park bij Dome café een latté gaan drinken en een hapje gegeten. Daarna de hele mall doorgeslenterd om rond 2:30 uur gereed te staan voor het spektakel. Hoewel het maar van korte duur is ben ik toch blij nu eens de tijd genomen te hebben om dit te beleven. Je hebt een erg mooi uitzicht over de stad en over het park dat voor de torens ligt. Hierna via het park en diverse straatjes teruggelopen naar het Dorset. Een leuke dag maar geen foto accessoires gevonden. Na weer een douche en even op bed gelegen te hebben vraag ik het aan de receptie. Deze verwijzen me naar het Plaze Low Yat, hier zou ik van alles met computers en fotografie moeten kunnen vinden. Omdat het al laat in de middag is en ik stalpoten heb van het slenteren besluit ik dit morgen dan maar te gaan doen.
Op weg naar de Jalan Alor voor mijn avondmaal in een soort straat eet markt loop ik toch weer even Lot 10 in en koop hier de nieuwste geur van l'eau d'issey, issey miyake summer. Op Alor eet ik een bamisoep met pangsit goreng van garnalen, een liter Carlsberg en de dag is weer compleet. Moe maar voldaan loop ik terug naar mijn kamer voor de laatste nacht hier. Vanochtend om 8 uur aan het ontbijt, het is nu nog drukker. Weer lekker ontbeten en aan de wandel langs de "walk". Eerst op de hoek bij het Marriott naar binnen bij Starhill. Hier zijn de meeste horloge shops van de merken waar ik alleen maar naar mag kijken. Genieten blijft het. Dan via KL Plaze, BB Plaza, Sungei Wang naar Low Yat. Hier vind ik idd vele foto winkels maar niet al te veel Nikon en ook de keuze is gering. Evengoed toch wat tijd hier verbracht en via de voorkant langs de barretjes en restaurantjes teruggewandeld om voor KL Plaza nog een lekkere bak koffie te nemen. Hierna rustig terug naar het hotel, gedoucht, tasje gepakt en uitgecheckt. Teruggewandeld naar het Bukit Bintang station van de mono rail en hier voor MR 2,10 een kaartje naar sentral gekocht. Hier weer de MR 35 voor de KLIA trein en op de luchthaven gewacht tot mijn boarding. Helaas zat de parfum die ik in de stad kocht in een 125 ml flesje waardoor ik deze moest achter laten. Er loop in elk geval nu een Maleier rond die heeeeel lekker ruikt.
Op Phuket word ik opgehaald door Els & Pim en ben dan ook snel in het huisje. Altijd leuk om KL te bezoeken en dit is beslist niet de laatste keer bij leven en welzijn. Zo, nu wordt het weer trainen voor de ½ marathon de 17 juni hier op Phuket.
 Forward
|
|
Flag as offensive |
| Tags (i) | ||
| The owner of the photo/video/blog can see who posted the tag, and only friends are allowed to tag. Max. 10 tags per photo/video/blog. | ||
Comments
©2004-2008 Hyves