|
|
As this is my first time ever, getting involved in a web log that is, please forgive uninteresting parts and by all means make me aware of them.
Due to matters of the heart I have moved back to Holland in 2004 from living on Phuket Island, Thailand for the previous 8 years.
As hearts are among the least reliable life support systems and people in general only have one of them, I died July 5th 2005.
Well…….although I really felt like dying, I am slowly getting a grip again and start seeing a tiny spot of light at the end of the tunnel.
As you can see from my profile I am running a small travel agency out in the south of Thailand getting people to enjoy various active outdoor activities such as SCUBA diving, sea kayaking, mountain climbing, jungle (jeep) safaris and such.
Although it has been a horrifying and very sad experience, in which many natives and tourists alike lost their lives, during “our” December 26th tsunami life must go on.
As some of you might have learned, we had huge water problems on the west coast and that did not help business. BUT all is back to “normal” now.
Phuket Island’s main income is out of tourism and so no tourists…….no income.
It has been said many times so one more time want hurt, if you really want to help go and visit Phuket. Stay in their hotels, participate in their daily excursions, go on their live aboard dive safaris, eat in their restaurants and buy your souvenirs.
Okay, so you think that was boring? Well, a guy is aloud to make a living, right?
My story……..
Last living in Holland in the town of Wassenaar, running a fitness center called Aerofit.
Having done that for about 3 years (almost 24/7) I thought it time to move on………
How I got to Scuba diving:
After teaching, the Friday last, aerobics class in Jan. 1992 (in an other fitness center) we all sat at the bar having a drink when one of the class participants complained about business not doing too well at the travel agency he was working at.
We talked some and I got a very good deal traveling to Diani, Kenya at cost price.
One little problem was the flight would be the next Monday and I had no idea of what to expect or do out on a beach somewhere in Africa. In fact I had never before thought of visiting Africa. Grabbed some t-shirts, shorts and got on the way.
Once at Diani I had a really nice hotel including pool and such only this is not my idea of a holiday. I always need to do or explore something. After breakfast and a dip in the pool I started wandering the white powdery beach. I remember how strange it was seeing guards walking the beach carrying riffles in between sun bathing Europeans. Well to get to the point, I stumbled over a sign saying “Scuba introductory course starting NOW”. Bringing back to mind pictures of Jacques Cousteau’s adventures and the frogman from old James Bond movies I though to give it a go. Again, I never considered perusing a scuba license before. Before long they sat me down in a small office like space, and I was watching a video about the first steps into breathing under water. As this holiday hardly costs me a penny I decided to go for it and get my Open Water Scuba license right there. It would set me back some 200 US Dollars but hé, at least I would have a goal in Africa.
It took me 4 days including 2 days out on a boat and actually being submerged into the Indian Ocean. I thought this experience to be unrelated to anything else I had ever experienced before in my life. It became the soul activity of this week, except for a few visits to the “Jungle baby bar” where I drank some beers and got into the “dark African” rhythms (dancing that is for the idea of 1 out of 3 Kenyans being HIV infected did not appeal too much to me). Once back in Holland I browsed around some to find a small dive school in the nearby village of Voorschoten. This couple, who had just enthusiastically started a school in their house, educated me further into the techniques and wonders of the underwater world. Needless to say diving in Holland was not at all what I have experienced in the Indian Ocean of the coast of Kenya. Anyway, I was bitten by the Scuba bug and devoted a holiday to diving. My choice was the Maldives. This was my first intentional leap into the ocean without having an instructor or a known buddy at my site. I do admit being nervous but the excitement won and it became one of the most rewarding holidays I have made so far. In 1992 the coral bleaching had not taken place yet and so I remember the Maldives as an underwater garden of colors and shapes of coral beyond any imagination. Of course the fish as well but I have been told they are still there for anyone to see. While being on a safari Dhoni, cruising the north Male atoll and diving when ever you felt like it, I decided to become a Dive Master myself to be able to show others, in a safe and pleasant way, the wonders of the Oceans. I have worked as a dive guide on Curaçao (one of the Dutch Antilles), east coast Malaysia, Bali (Indonesia) and needless to say all possible sites of the west coast of Thailand (including Similan and Myanmar former Burma).
Okay, now you know how I got into Scuba diving.
Going to Thailand:
As decided I left Holland to try my luck in the sun, Thailand. At the time my sister and her boyfriend got an offer to buy a small bar/restaurant in center Patong and asked me to join them and help set up the business. It was September 1995 and so we still had about two months before high season would kick in. It soon became clear that being in Thailand holding a tourist visa and working was not the best of ideas and so we decided it best for me to work away from the watchful eyes of immigration. The only option was being out on a boat, dive guiding. So I went off living on boats for the better of the next two seasons being on shore for 2 or 3 days every 2 months.
Have to go now but will continue soon (please let me know your findings).
Due to matters of the heart I have moved back to Holland in 2004 from living on Phuket Island, Thailand for the previous 8 years.
As hearts are among the least reliable life support systems and people in general only have one of them, I died July 5th 2005.
Well…….although I really felt like dying, I am slowly getting a grip again and start seeing a tiny spot of light at the end of the tunnel.
As you can see from my profile I am running a small travel agency out in the south of Thailand getting people to enjoy various active outdoor activities such as SCUBA diving, sea kayaking, mountain climbing, jungle (jeep) safaris and such.
Although it has been a horrifying and very sad experience, in which many natives and tourists alike lost their lives, during “our” December 26th tsunami life must go on.
As some of you might have learned, we had huge water problems on the west coast and that did not help business. BUT all is back to “normal” now.
Phuket Island’s main income is out of tourism and so no tourists…….no income.
It has been said many times so one more time want hurt, if you really want to help go and visit Phuket. Stay in their hotels, participate in their daily excursions, go on their live aboard dive safaris, eat in their restaurants and buy your souvenirs.
Okay, so you think that was boring? Well, a guy is aloud to make a living, right?
My story……..
Last living in Holland in the town of Wassenaar, running a fitness center called Aerofit.
Having done that for about 3 years (almost 24/7) I thought it time to move on………
How I got to Scuba diving:
After teaching, the Friday last, aerobics class in Jan. 1992 (in an other fitness center) we all sat at the bar having a drink when one of the class participants complained about business not doing too well at the travel agency he was working at.
We talked some and I got a very good deal traveling to Diani, Kenya at cost price.
One little problem was the flight would be the next Monday and I had no idea of what to expect or do out on a beach somewhere in Africa. In fact I had never before thought of visiting Africa. Grabbed some t-shirts, shorts and got on the way.
Once at Diani I had a really nice hotel including pool and such only this is not my idea of a holiday. I always need to do or explore something. After breakfast and a dip in the pool I started wandering the white powdery beach. I remember how strange it was seeing guards walking the beach carrying riffles in between sun bathing Europeans. Well to get to the point, I stumbled over a sign saying “Scuba introductory course starting NOW”. Bringing back to mind pictures of Jacques Cousteau’s adventures and the frogman from old James Bond movies I though to give it a go. Again, I never considered perusing a scuba license before. Before long they sat me down in a small office like space, and I was watching a video about the first steps into breathing under water. As this holiday hardly costs me a penny I decided to go for it and get my Open Water Scuba license right there. It would set me back some 200 US Dollars but hé, at least I would have a goal in Africa.
It took me 4 days including 2 days out on a boat and actually being submerged into the Indian Ocean. I thought this experience to be unrelated to anything else I had ever experienced before in my life. It became the soul activity of this week, except for a few visits to the “Jungle baby bar” where I drank some beers and got into the “dark African” rhythms (dancing that is for the idea of 1 out of 3 Kenyans being HIV infected did not appeal too much to me). Once back in Holland I browsed around some to find a small dive school in the nearby village of Voorschoten. This couple, who had just enthusiastically started a school in their house, educated me further into the techniques and wonders of the underwater world. Needless to say diving in Holland was not at all what I have experienced in the Indian Ocean of the coast of Kenya. Anyway, I was bitten by the Scuba bug and devoted a holiday to diving. My choice was the Maldives. This was my first intentional leap into the ocean without having an instructor or a known buddy at my site. I do admit being nervous but the excitement won and it became one of the most rewarding holidays I have made so far. In 1992 the coral bleaching had not taken place yet and so I remember the Maldives as an underwater garden of colors and shapes of coral beyond any imagination. Of course the fish as well but I have been told they are still there for anyone to see. While being on a safari Dhoni, cruising the north Male atoll and diving when ever you felt like it, I decided to become a Dive Master myself to be able to show others, in a safe and pleasant way, the wonders of the Oceans. I have worked as a dive guide on Curaçao (one of the Dutch Antilles), east coast Malaysia, Bali (Indonesia) and needless to say all possible sites of the west coast of Thailand (including Similan and Myanmar former Burma).
Okay, now you know how I got into Scuba diving.
Going to Thailand:
As decided I left Holland to try my luck in the sun, Thailand. At the time my sister and her boyfriend got an offer to buy a small bar/restaurant in center Patong and asked me to join them and help set up the business. It was September 1995 and so we still had about two months before high season would kick in. It soon became clear that being in Thailand holding a tourist visa and working was not the best of ideas and so we decided it best for me to work away from the watchful eyes of immigration. The only option was being out on a boat, dive guiding. So I went off living on boats for the better of the next two seasons being on shore for 2 or 3 days every 2 months.
Have to go now but will continue soon (please let me know your findings).
Favorite blogs
Links
2nd Phuket Laguna International Marathon
15 Jun 2007, 19:10, 35
x viewed
Het is dan bijna zo ver, a.s. zondag mag ik om 06:00 uur starten voor de 21.097 km. 
Vandaar (vrijdag) mijn nummer (M1610), champion chip en t-shirt opgehaald in het Laguna Beach Resort.
Mijn voorbereidingen zijn niet helemaal volgens plan verlopen door gewrichtsontstekingen, een korte trip naar Bali en een paar dagen in Kuala Lumpur. Ook is het in mei en de eerste helft van juni erg warm geweest en dus blijft alleen de vroege ochtend of tegen zessen in de namiddag over om te lopen. Al met al ben ik erg benieuwd hoe ik het eraf ga brengen, het zal ongetwijfeld zwaar worden maar de omstandigheden zijn voor alle deelnemers gelijk dus zeuren heeft geen zin. Het plan is om er rond 05:00 uur op de scooter heen te rijden en dan het gebeuren maar over me heen te laten komen. Wanneer ik de puf nog heb, schrijf ik mijn belevenissen zondag middag op. Whish me luck !
Okay, het vervolg…… Zaterdag niet veel gedaan, met mijn scooter naar de Thaise wegenbelasting voor een nieuwe sticker en even de krant gelezen in de Old Dutch. Toen naar Gourmet om van de laatste warme maaltijd (Pad Tsiau) te genieten voor race day. Thuis nog wat water gedronken en rond 9 pm naar bed.
Ukky, die zonder ogen geboren is, dacht hier heel anders over en wilde zich eens flink laten gelden deze nacht. Helaas dan ook pas rond 2:30 uur in slaap gevallen en om 4:15 uur liep de wekker af, pffffff. Een "hot oatmeal" gemaakt en onder de douche. Mijn hardloop spullen, korte broek & nieuwe Adidas shirt + nummer, aangetrokken, regenjas erover en onderweg naar Laguna. Hier kwam ik 12 minuten voor de start aan en gelukkig was het droog. Mijn tasje met meegenomen droge kleding afgegeven en ja dan maar wat rekken en strekken om de tijd tot de start te overbruggen. Het viel mij mee hoeveel deelnemers er waren voor de halve marathon, de hele was al een uur eerder van start gegaan. Nou, na door de nodige "last minute" voordringers in het startvak te zijn gepasseerd was het 5…. 4…. 3…. 2…. 1…. START. In de schemering van de ochtend gaat de horde onderweg. Twee minuten in de race, begint het te regenen en dat heeft het tot aan het 10 km mark gedaan in een afwisselende stortbui en motregen. Na het 10 km bord heeft het toen alleen nog gemiezerd. Ik ben rustig van start gegaan en tot de 13/14 km ging het eigenlijk best aardig. Toen kreeg ik het echter zwaar, ik voelde een blaar opkomen onder de muis van mijn linker voet en ook de benen lieten weten dat ze het nu wel genoeg vonden. Doorzetten, Chris, probeer de souplesse loopmethode, lange stappen en armen inzetten. Onderweg moet ik mezelf regelmatig corrigeren omdat ik merk, onbewust, toch steeds mijn schouders op te trekken en mijn pas te verkorten. Om een lang verhaal kort te maken vond ik de laatste 5/6 km heel erg zwaar. Erg blij was ik dan ook de bordjes van "nog 500 meter", "nog 300 meter" enz te zien. Ook het aan de start/finish lijn verzamelde publiek helpt je dan natuurlijk de laatste meters door. Mijn eindtijd is 1:57:40 geworden, geen echte prestatie maar toch voldaan dat ik deze volbracht heb. In de uitslagen ( www.championchip-thailand.com/marathon-results/Phuket2/index2.htm ) stond nog een inschrijving uit The Netherlands, ene Saskia v/d Stap met de verschrikkelijk goede tijd van 1:45:55, gefeliciteerd. Na de loop wordt gratis 15 minuten massage aangeboden waar ik gretig gebruik van maak. Ook de overvloedige hoeveelheid Gatorate is van harte welkom. Na mijn droge spullen te hebben opgehaald cheer ik nog een uur de binnenkomers aan en rij dan weer, nog steeds in de regen, naar huis. Hier voor het eerst de mooie "plak" bekeken, gedoucht en wat gegeten. Nu, 10 uur na de race, is de stijfheid weer uit de benen en zit ik me te bedenken waar ik zal gaan eten. Er is een nieuw runners magazine uit "Asia Runner" welke, voor de geïnteresseerden onder de lezers van dit verhaal, ook online te vinden is op www.asiarunner.com. In de eerste editie, June/August 2007, staat een verhaaltje over deze marathon plug goede tips over "Hydration" erg belangrijk bij lopen in de warmte. Al met al toch weer blij dat het erop zit en nu maar weer kijken welke nieuwe uitdaging er te wachten staat in de zomer in Europa. Wie doet er volgend jaar mee met Run Paradise ??
Vandaar (vrijdag) mijn nummer (M1610), champion chip en t-shirt opgehaald in het Laguna Beach Resort.
Mijn voorbereidingen zijn niet helemaal volgens plan verlopen door gewrichtsontstekingen, een korte trip naar Bali en een paar dagen in Kuala Lumpur. Ook is het in mei en de eerste helft van juni erg warm geweest en dus blijft alleen de vroege ochtend of tegen zessen in de namiddag over om te lopen. Al met al ben ik erg benieuwd hoe ik het eraf ga brengen, het zal ongetwijfeld zwaar worden maar de omstandigheden zijn voor alle deelnemers gelijk dus zeuren heeft geen zin. Het plan is om er rond 05:00 uur op de scooter heen te rijden en dan het gebeuren maar over me heen te laten komen. Wanneer ik de puf nog heb, schrijf ik mijn belevenissen zondag middag op. Whish me luck !
Okay, het vervolg…… Zaterdag niet veel gedaan, met mijn scooter naar de Thaise wegenbelasting voor een nieuwe sticker en even de krant gelezen in de Old Dutch. Toen naar Gourmet om van de laatste warme maaltijd (Pad Tsiau) te genieten voor race day. Thuis nog wat water gedronken en rond 9 pm naar bed.
Ukky, die zonder ogen geboren is, dacht hier heel anders over en wilde zich eens flink laten gelden deze nacht. Helaas dan ook pas rond 2:30 uur in slaap gevallen en om 4:15 uur liep de wekker af, pffffff. Een "hot oatmeal" gemaakt en onder de douche. Mijn hardloop spullen, korte broek & nieuwe Adidas shirt + nummer, aangetrokken, regenjas erover en onderweg naar Laguna. Hier kwam ik 12 minuten voor de start aan en gelukkig was het droog. Mijn tasje met meegenomen droge kleding afgegeven en ja dan maar wat rekken en strekken om de tijd tot de start te overbruggen. Het viel mij mee hoeveel deelnemers er waren voor de halve marathon, de hele was al een uur eerder van start gegaan. Nou, na door de nodige "last minute" voordringers in het startvak te zijn gepasseerd was het 5…. 4…. 3…. 2…. 1…. START. In de schemering van de ochtend gaat de horde onderweg. Twee minuten in de race, begint het te regenen en dat heeft het tot aan het 10 km mark gedaan in een afwisselende stortbui en motregen. Na het 10 km bord heeft het toen alleen nog gemiezerd. Ik ben rustig van start gegaan en tot de 13/14 km ging het eigenlijk best aardig. Toen kreeg ik het echter zwaar, ik voelde een blaar opkomen onder de muis van mijn linker voet en ook de benen lieten weten dat ze het nu wel genoeg vonden. Doorzetten, Chris, probeer de souplesse loopmethode, lange stappen en armen inzetten. Onderweg moet ik mezelf regelmatig corrigeren omdat ik merk, onbewust, toch steeds mijn schouders op te trekken en mijn pas te verkorten. Om een lang verhaal kort te maken vond ik de laatste 5/6 km heel erg zwaar. Erg blij was ik dan ook de bordjes van "nog 500 meter", "nog 300 meter" enz te zien. Ook het aan de start/finish lijn verzamelde publiek helpt je dan natuurlijk de laatste meters door. Mijn eindtijd is 1:57:40 geworden, geen echte prestatie maar toch voldaan dat ik deze volbracht heb. In de uitslagen ( www.championchip-thailand.com/marathon-results/Phuket2/index2.htm ) stond nog een inschrijving uit The Netherlands, ene Saskia v/d Stap met de verschrikkelijk goede tijd van 1:45:55, gefeliciteerd. Na de loop wordt gratis 15 minuten massage aangeboden waar ik gretig gebruik van maak. Ook de overvloedige hoeveelheid Gatorate is van harte welkom. Na mijn droge spullen te hebben opgehaald cheer ik nog een uur de binnenkomers aan en rij dan weer, nog steeds in de regen, naar huis. Hier voor het eerst de mooie "plak" bekeken, gedoucht en wat gegeten. Nu, 10 uur na de race, is de stijfheid weer uit de benen en zit ik me te bedenken waar ik zal gaan eten. Er is een nieuw runners magazine uit "Asia Runner" welke, voor de geïnteresseerden onder de lezers van dit verhaal, ook online te vinden is op www.asiarunner.com. In de eerste editie, June/August 2007, staat een verhaaltje over deze marathon plug goede tips over "Hydration" erg belangrijk bij lopen in de warmte. Al met al toch weer blij dat het erop zit en nu maar weer kijken welke nieuwe uitdaging er te wachten staat in de zomer in Europa. Wie doet er volgend jaar mee met Run Paradise ??
 Forward
|
|
Flag as offensive |
| Tags (i) | ||
| The owner of the photo/video/blog can see who posted the tag, and only friends are allowed to tag. Max. 10 tags per photo/video/blog. | ||
Comments
©2004-2008 Hyves