|
|
As this is my first time ever, getting involved in a web log that is, please forgive uninteresting parts and by all means make me aware of them.
Due to matters of the heart I have moved back to Holland in 2004 from living on Phuket Island, Thailand for the previous 8 years.
As hearts are among the least reliable life support systems and people in general only have one of them, I died July 5th 2005.
Well…….although I really felt like dying, I am slowly getting a grip again and start seeing a tiny spot of light at the end of the tunnel.
As you can see from my profile I am running a small travel agency out in the south of Thailand getting people to enjoy various active outdoor activities such as SCUBA diving, sea kayaking, mountain climbing, jungle (jeep) safaris and such.
Although it has been a horrifying and very sad experience, in which many natives and tourists alike lost their lives, during “our” December 26th tsunami life must go on.
As some of you might have learned, we had huge water problems on the west coast and that did not help business. BUT all is back to “normal” now.
Phuket Island’s main income is out of tourism and so no tourists…….no income.
It has been said many times so one more time want hurt, if you really want to help go and visit Phuket. Stay in their hotels, participate in their daily excursions, go on their live aboard dive safaris, eat in their restaurants and buy your souvenirs.
Okay, so you think that was boring? Well, a guy is aloud to make a living, right?
My story……..
Last living in Holland in the town of Wassenaar, running a fitness center called Aerofit.
Having done that for about 3 years (almost 24/7) I thought it time to move on………
How I got to Scuba diving:
After teaching, the Friday last, aerobics class in Jan. 1992 (in an other fitness center) we all sat at the bar having a drink when one of the class participants complained about business not doing too well at the travel agency he was working at.
We talked some and I got a very good deal traveling to Diani, Kenya at cost price.
One little problem was the flight would be the next Monday and I had no idea of what to expect or do out on a beach somewhere in Africa. In fact I had never before thought of visiting Africa. Grabbed some t-shirts, shorts and got on the way.
Once at Diani I had a really nice hotel including pool and such only this is not my idea of a holiday. I always need to do or explore something. After breakfast and a dip in the pool I started wandering the white powdery beach. I remember how strange it was seeing guards walking the beach carrying riffles in between sun bathing Europeans. Well to get to the point, I stumbled over a sign saying “Scuba introductory course starting NOW”. Bringing back to mind pictures of Jacques Cousteau’s adventures and the frogman from old James Bond movies I though to give it a go. Again, I never considered perusing a scuba license before. Before long they sat me down in a small office like space, and I was watching a video about the first steps into breathing under water. As this holiday hardly costs me a penny I decided to go for it and get my Open Water Scuba license right there. It would set me back some 200 US Dollars but hé, at least I would have a goal in Africa.
It took me 4 days including 2 days out on a boat and actually being submerged into the Indian Ocean. I thought this experience to be unrelated to anything else I had ever experienced before in my life. It became the soul activity of this week, except for a few visits to the “Jungle baby bar” where I drank some beers and got into the “dark African” rhythms (dancing that is for the idea of 1 out of 3 Kenyans being HIV infected did not appeal too much to me). Once back in Holland I browsed around some to find a small dive school in the nearby village of Voorschoten. This couple, who had just enthusiastically started a school in their house, educated me further into the techniques and wonders of the underwater world. Needless to say diving in Holland was not at all what I have experienced in the Indian Ocean of the coast of Kenya. Anyway, I was bitten by the Scuba bug and devoted a holiday to diving. My choice was the Maldives. This was my first intentional leap into the ocean without having an instructor or a known buddy at my site. I do admit being nervous but the excitement won and it became one of the most rewarding holidays I have made so far. In 1992 the coral bleaching had not taken place yet and so I remember the Maldives as an underwater garden of colors and shapes of coral beyond any imagination. Of course the fish as well but I have been told they are still there for anyone to see. While being on a safari Dhoni, cruising the north Male atoll and diving when ever you felt like it, I decided to become a Dive Master myself to be able to show others, in a safe and pleasant way, the wonders of the Oceans. I have worked as a dive guide on Curaçao (one of the Dutch Antilles), east coast Malaysia, Bali (Indonesia) and needless to say all possible sites of the west coast of Thailand (including Similan and Myanmar former Burma).
Okay, now you know how I got into Scuba diving.
Going to Thailand:
As decided I left Holland to try my luck in the sun, Thailand. At the time my sister and her boyfriend got an offer to buy a small bar/restaurant in center Patong and asked me to join them and help set up the business. It was September 1995 and so we still had about two months before high season would kick in. It soon became clear that being in Thailand holding a tourist visa and working was not the best of ideas and so we decided it best for me to work away from the watchful eyes of immigration. The only option was being out on a boat, dive guiding. So I went off living on boats for the better of the next two seasons being on shore for 2 or 3 days every 2 months.
Have to go now but will continue soon (please let me know your findings).
Due to matters of the heart I have moved back to Holland in 2004 from living on Phuket Island, Thailand for the previous 8 years.
As hearts are among the least reliable life support systems and people in general only have one of them, I died July 5th 2005.
Well…….although I really felt like dying, I am slowly getting a grip again and start seeing a tiny spot of light at the end of the tunnel.
As you can see from my profile I am running a small travel agency out in the south of Thailand getting people to enjoy various active outdoor activities such as SCUBA diving, sea kayaking, mountain climbing, jungle (jeep) safaris and such.
Although it has been a horrifying and very sad experience, in which many natives and tourists alike lost their lives, during “our” December 26th tsunami life must go on.
As some of you might have learned, we had huge water problems on the west coast and that did not help business. BUT all is back to “normal” now.
Phuket Island’s main income is out of tourism and so no tourists…….no income.
It has been said many times so one more time want hurt, if you really want to help go and visit Phuket. Stay in their hotels, participate in their daily excursions, go on their live aboard dive safaris, eat in their restaurants and buy your souvenirs.
Okay, so you think that was boring? Well, a guy is aloud to make a living, right?
My story……..
Last living in Holland in the town of Wassenaar, running a fitness center called Aerofit.
Having done that for about 3 years (almost 24/7) I thought it time to move on………
How I got to Scuba diving:
After teaching, the Friday last, aerobics class in Jan. 1992 (in an other fitness center) we all sat at the bar having a drink when one of the class participants complained about business not doing too well at the travel agency he was working at.
We talked some and I got a very good deal traveling to Diani, Kenya at cost price.
One little problem was the flight would be the next Monday and I had no idea of what to expect or do out on a beach somewhere in Africa. In fact I had never before thought of visiting Africa. Grabbed some t-shirts, shorts and got on the way.
Once at Diani I had a really nice hotel including pool and such only this is not my idea of a holiday. I always need to do or explore something. After breakfast and a dip in the pool I started wandering the white powdery beach. I remember how strange it was seeing guards walking the beach carrying riffles in between sun bathing Europeans. Well to get to the point, I stumbled over a sign saying “Scuba introductory course starting NOW”. Bringing back to mind pictures of Jacques Cousteau’s adventures and the frogman from old James Bond movies I though to give it a go. Again, I never considered perusing a scuba license before. Before long they sat me down in a small office like space, and I was watching a video about the first steps into breathing under water. As this holiday hardly costs me a penny I decided to go for it and get my Open Water Scuba license right there. It would set me back some 200 US Dollars but hé, at least I would have a goal in Africa.
It took me 4 days including 2 days out on a boat and actually being submerged into the Indian Ocean. I thought this experience to be unrelated to anything else I had ever experienced before in my life. It became the soul activity of this week, except for a few visits to the “Jungle baby bar” where I drank some beers and got into the “dark African” rhythms (dancing that is for the idea of 1 out of 3 Kenyans being HIV infected did not appeal too much to me). Once back in Holland I browsed around some to find a small dive school in the nearby village of Voorschoten. This couple, who had just enthusiastically started a school in their house, educated me further into the techniques and wonders of the underwater world. Needless to say diving in Holland was not at all what I have experienced in the Indian Ocean of the coast of Kenya. Anyway, I was bitten by the Scuba bug and devoted a holiday to diving. My choice was the Maldives. This was my first intentional leap into the ocean without having an instructor or a known buddy at my site. I do admit being nervous but the excitement won and it became one of the most rewarding holidays I have made so far. In 1992 the coral bleaching had not taken place yet and so I remember the Maldives as an underwater garden of colors and shapes of coral beyond any imagination. Of course the fish as well but I have been told they are still there for anyone to see. While being on a safari Dhoni, cruising the north Male atoll and diving when ever you felt like it, I decided to become a Dive Master myself to be able to show others, in a safe and pleasant way, the wonders of the Oceans. I have worked as a dive guide on Curaçao (one of the Dutch Antilles), east coast Malaysia, Bali (Indonesia) and needless to say all possible sites of the west coast of Thailand (including Similan and Myanmar former Burma).
Okay, now you know how I got into Scuba diving.
Going to Thailand:
As decided I left Holland to try my luck in the sun, Thailand. At the time my sister and her boyfriend got an offer to buy a small bar/restaurant in center Patong and asked me to join them and help set up the business. It was September 1995 and so we still had about two months before high season would kick in. It soon became clear that being in Thailand holding a tourist visa and working was not the best of ideas and so we decided it best for me to work away from the watchful eyes of immigration. The only option was being out on a boat, dive guiding. So I went off living on boats for the better of the next two seasons being on shore for 2 or 3 days every 2 months.
Have to go now but will continue soon (please let me know your findings).
Favorite blogs
Links
De donkere dagen voor Kerst.
23 Dec, 00:01, 42
x viewed
Woensdag ochtend en ik rij door Blaricum.
De mist, van de nacht ervoor, is neergeslagen en bevroren op de bomen en struiken.
Het landschap, de heide en de bomen zien er maagdelijk wit uit vroeg in de ochtend.
Mijn laatste weekje werken bij De Tafelberg en het is druk deze week.
Allemaal bedrijven voor een Kerst borrel of Kerst lunch, gezellige drukte!
s'-Avonds wanneer ik terug rij naar Hilversum, de deur open doe en in het lege huis naar binnen stap is het koud, kil en stil.
Geen TV meer, geen radio alleen de note book en een matrasje in het midden van de woonkamer.
Het is dié tijd van het jaar weer dat je in het donker de deur uitgaat en ook in het donker weer terugkomt.
Wel heb ik nog wat kaarsjes en deze maken het toch weer een thuis.
Eten koken, en bij het ontbreken van tafels en stoellen, zittend op de grond, het bordje op je knieen en dan nog even de computer aan.
Op het Internet de leuke Motown hyve gevonden en ik luister nog even naar wat oude bekende soft soul nummers.
Nog 4 nachten hier, de laatste zaken inpakken en bij vergeten dingetjes in gedachten, even wegdromen, herinneringen ophalen en dan maar gauw in de verhuisdoos.
Foto's van Pa & Ma op een Jeep ergens op Billiton, meer dan 50 jaar geleden.
Mijn knuffelbeer, totaal versleten.
Een dekbedovertrek waar ik voor het eerst weer onder sliep, ook op de grond in een flatje ergens in Amsterdam, na jaren in de tropen te hebben gewoond.
Oh, de schilderijen moet ik ook niet vergeten mee te nemen.
Donderdag ochtend is de heide zo mogelijk nog mooier.
Weer gezellig druk op het werk en we zetten aan het einde van de dag de boel klaar voor twee partijen die avond.
Bij de laatste tafel ga ik nog even door mijn rug.
Deze avond komt van het inpakken niets meer, ik ben blij dat ik de trap op kom.
s'-Avonds doet het liggen op het dunne matrasje van de bank op de grong mij goed.
Vrijdag ochtend echter zo stijf als een plank.
Bijna 20 minuten heb ik nodig om van de matras onder de douche te komen en geloof me, zo groot was ik niet behuisd.
Om half negen een afspraak op het gemeentehuis om mijn rijbewijs op te halen.
Om 09:00 uur weer bij de Tafelberg waar ik maar achter de bar de drankjes sta klaar te maken omdat ik niet goed bewegen kan.
Tegen 12 uur komt er versterking en geef ik de pijp aan Maarten.
In Hilversum aangekomen neem ik een diclofinac en ga op mijn matrasje liggen en val in slaap.
Om 18:00 uur wordt ik wakker, werk wat op de computer en ga de keuken in om wat te eten te maken.
Shit, niet bij de supermarkt geweest en alleen nog 2 bruine boterhammen in de vriezer.
Gelukkig nog wat bananen ook dus van de honger kom ik niet om.
Na 2 grote mokken thee val ik rond 22:00 uur weer in slaap.
De wekker gaat om 8 uur, want ik moét om 10 uur bij de Tafelberg zijn om afscheid te nemen van mijn loopclubje IRR.
Het heeft gesneeuwd en rijdend langs de heide valt het me op hoeveel deze witte wereld lijkt op het landschap na de vulkaanuitbarsting van de Gunung Merapi op Java ergens in 1994.
De zon staat haar best te doen de bomen in het licht te zetten en ik vervloek mezelf dat ik geen fototoestel bij me heb.
Het afscheid van de lopers is warm en gezellig zoals eigenlijk elke zaterdag met dit clubje.
Ook zeg ik gedag aan 2 dames die ook vaak hun rondje Tafelberg lopen en er toevallig nu ook zijn.
Het was de laatste dag bij het restaurant.
In de middag weer wat spulletjes, zo goed en zo kwaad als het ging, in de auto gezet en deze weggebracht.
Vanavond slaap ik bij mijn zus waar een Kerstboom staat en mensen zijn.
Morgen weer naar Hilversum voor de schilderijen, 3 gekke kippen (zoals we die noemden) een inkt tekening en een schilderij dat van mijn ouders dat ik me al herinner vanaf het moment dat ik me wat herinner.
Dan de keuken spulletjes nog inpakken en de sleutel in een enveloppe bij Local Home in de brievenbus doen.
Niet vergeten de huisbaas en de beneden buuf gedag te zeggen en een gezellige Kerst en een gezond nieuw jaar te wensen.
Het was een tijd vol up's en down's in Hilversum, drukke dagen op het werk en hele stille avonden thuis.
Lekker hardlopen op de heide en met blessures wakker liggen op bed.
Leuke hardloop vrienden en vriendinnen ontmoet en alleen een biertje gaan drinken in de kroeg op de hoek.
Gedwongen te leren koken, waar ik plezier in gevonden heb, en dan weer eens vergeten inkopen te doen.
Gezelligheid met de meiden in Amsterdam en Breskens.
Van alles weer wat.
Maar het is weer even mooi geweest, het weer speelt niet meer mee maar de rug wordt alweer wat beter.
Nog een paar dagen, tsunami dag zit ik in de lucht en denk aan jullie allemaal die gezellig 2de Kerstdag vieren.
Het gaat jullie goed en wellicht tot een volgende zomer.
Met oud en nieuw sta ik met de voetjes in de Andamanse zee op Surin beach en denk weer aan jullie allemaal. Misschien, wanneer ik voldoende op heb, bel ik deze of gene nog even.
Vrolijke Kerst en een gezond, liefdevol en gelukkig 2008
De mist, van de nacht ervoor, is neergeslagen en bevroren op de bomen en struiken.
Het landschap, de heide en de bomen zien er maagdelijk wit uit vroeg in de ochtend.
Mijn laatste weekje werken bij De Tafelberg en het is druk deze week.
Allemaal bedrijven voor een Kerst borrel of Kerst lunch, gezellige drukte!
s'-Avonds wanneer ik terug rij naar Hilversum, de deur open doe en in het lege huis naar binnen stap is het koud, kil en stil.
Geen TV meer, geen radio alleen de note book en een matrasje in het midden van de woonkamer.
Het is dié tijd van het jaar weer dat je in het donker de deur uitgaat en ook in het donker weer terugkomt.
Wel heb ik nog wat kaarsjes en deze maken het toch weer een thuis.
Eten koken, en bij het ontbreken van tafels en stoellen, zittend op de grond, het bordje op je knieen en dan nog even de computer aan.
Op het Internet de leuke Motown hyve gevonden en ik luister nog even naar wat oude bekende soft soul nummers.
Nog 4 nachten hier, de laatste zaken inpakken en bij vergeten dingetjes in gedachten, even wegdromen, herinneringen ophalen en dan maar gauw in de verhuisdoos.
Foto's van Pa & Ma op een Jeep ergens op Billiton, meer dan 50 jaar geleden.
Mijn knuffelbeer, totaal versleten.
Een dekbedovertrek waar ik voor het eerst weer onder sliep, ook op de grond in een flatje ergens in Amsterdam, na jaren in de tropen te hebben gewoond.
Oh, de schilderijen moet ik ook niet vergeten mee te nemen.
Donderdag ochtend is de heide zo mogelijk nog mooier.
Weer gezellig druk op het werk en we zetten aan het einde van de dag de boel klaar voor twee partijen die avond.
Bij de laatste tafel ga ik nog even door mijn rug.
Deze avond komt van het inpakken niets meer, ik ben blij dat ik de trap op kom.
s'-Avonds doet het liggen op het dunne matrasje van de bank op de grong mij goed.
Vrijdag ochtend echter zo stijf als een plank.
Bijna 20 minuten heb ik nodig om van de matras onder de douche te komen en geloof me, zo groot was ik niet behuisd.
Om half negen een afspraak op het gemeentehuis om mijn rijbewijs op te halen.
Om 09:00 uur weer bij de Tafelberg waar ik maar achter de bar de drankjes sta klaar te maken omdat ik niet goed bewegen kan.
Tegen 12 uur komt er versterking en geef ik de pijp aan Maarten.
In Hilversum aangekomen neem ik een diclofinac en ga op mijn matrasje liggen en val in slaap.
Om 18:00 uur wordt ik wakker, werk wat op de computer en ga de keuken in om wat te eten te maken.
Shit, niet bij de supermarkt geweest en alleen nog 2 bruine boterhammen in de vriezer.
Gelukkig nog wat bananen ook dus van de honger kom ik niet om.
Na 2 grote mokken thee val ik rond 22:00 uur weer in slaap.
De wekker gaat om 8 uur, want ik moét om 10 uur bij de Tafelberg zijn om afscheid te nemen van mijn loopclubje IRR.
Het heeft gesneeuwd en rijdend langs de heide valt het me op hoeveel deze witte wereld lijkt op het landschap na de vulkaanuitbarsting van de Gunung Merapi op Java ergens in 1994.
De zon staat haar best te doen de bomen in het licht te zetten en ik vervloek mezelf dat ik geen fototoestel bij me heb.
Het afscheid van de lopers is warm en gezellig zoals eigenlijk elke zaterdag met dit clubje.
Ook zeg ik gedag aan 2 dames die ook vaak hun rondje Tafelberg lopen en er toevallig nu ook zijn.
Het was de laatste dag bij het restaurant.
In de middag weer wat spulletjes, zo goed en zo kwaad als het ging, in de auto gezet en deze weggebracht.
Vanavond slaap ik bij mijn zus waar een Kerstboom staat en mensen zijn.
Morgen weer naar Hilversum voor de schilderijen, 3 gekke kippen (zoals we die noemden) een inkt tekening en een schilderij dat van mijn ouders dat ik me al herinner vanaf het moment dat ik me wat herinner.
Dan de keuken spulletjes nog inpakken en de sleutel in een enveloppe bij Local Home in de brievenbus doen.
Niet vergeten de huisbaas en de beneden buuf gedag te zeggen en een gezellige Kerst en een gezond nieuw jaar te wensen.
Het was een tijd vol up's en down's in Hilversum, drukke dagen op het werk en hele stille avonden thuis.
Lekker hardlopen op de heide en met blessures wakker liggen op bed.
Leuke hardloop vrienden en vriendinnen ontmoet en alleen een biertje gaan drinken in de kroeg op de hoek.
Gedwongen te leren koken, waar ik plezier in gevonden heb, en dan weer eens vergeten inkopen te doen.
Gezelligheid met de meiden in Amsterdam en Breskens.
Van alles weer wat.
Maar het is weer even mooi geweest, het weer speelt niet meer mee maar de rug wordt alweer wat beter.
Nog een paar dagen, tsunami dag zit ik in de lucht en denk aan jullie allemaal die gezellig 2de Kerstdag vieren.
Het gaat jullie goed en wellicht tot een volgende zomer.
Met oud en nieuw sta ik met de voetjes in de Andamanse zee op Surin beach en denk weer aan jullie allemaal. Misschien, wanneer ik voldoende op heb, bel ik deze of gene nog even.
Vrolijke Kerst en een gezond, liefdevol en gelukkig 2008
 Forward
|
|
Flag as offensive |
| Tags (i) | ||
| The owner of the photo/video/blog can see who posted the tag, and only friends are allowed to tag. Max. 10 tags per photo/video/blog. | ||
Comments
28 Dec, 07:51
heb net Nien opgehaald, en nu weer thuis.
zette de hyves aan, en zag jou foto vooraan staan.
dacht he, gezellig, broer is on-line, maar je was er niet....
toen dit stukje gezien, en gelezen.
ik werd er verdrietig van......mis je nu al !
veel plezier met Eg en Pim.
zette de hyves aan, en zag jou foto vooraan staan.
dacht he, gezellig, broer is on-line, maar je was er niet....
toen dit stukje gezien, en gelezen.
ik werd er verdrietig van......mis je nu al !
veel plezier met Eg en Pim.
©2004-2008 Hyves